පංචමහා බලවේගයේ නිර්මාතෘ බණ්ඩාරනායක

======================================== ​​​ඔහු නමින් සොලමන් ඩයස් බණ්ඩාරනායකය. ඉපදුණේ 1899 ජනවාරි 08 වනදා කොළඹ මෝදර “එලි හවුස්” මන්දිරයේය. පියතුමන් මෙරට දේශීය නායකයා ලෙස එංගලන්ත අධිරාජ්‍යය පිළිගත් මහ මුදලි සොලමන් ඩයස් බණ්ඩාරනායකය. මව මෙරට ප්‍රතාපවත් ප්‍රභූ පවුලකින් පැවැතුණු ඩේසි ඇසිලින් ඔබේසේකර විය. ඉපදී සති කිහිපයකින් සිදු කෙරුණු බෞතිස්ම මංගල්‍යයේදී ඔහුගේ ආගමික පීතෘත්වය හිමි වූයේ එවකට ලංකාවේ අග්‍රාණ්ඩුකාරවර ශ්‍රීමත් වෙස්ට් රිජ්වේ මැතිදුන්ටය. එහෙයින් බෞතිස්ම මංගල්‍යයෙන් පසු ඔහුගේ නම සොලමන් වෙස්ට් රිජ්වේ ඩයස් බණ්ඩාරනායක විය. ඔහුට බාල සහෝදරියන් දෙදෙනෙකි. ලොකු නංගී ඇනා පොලොස්තිනා වූ අතර පවුලේ බඩ පිස්සිය වූයේ ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රා කොර්නේලියා පොඩි නංගීය. ​​​ගල්කිස්ස ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලයේ සිසුවකු ලෙස 1915 වසරේ දෙසැම්බරයේ දී පැවැති කේම්බිජ් සීිනියර් විභාගයට පෙනී සිටි ඔහු එවකට බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිතයන් වූ රටවල් සියල්ලෙන්ම පළමුවැනියා ලෙස එම විභාගය සමත් විය. අනෙක් විෂයයන්ට අමතරව ඉංග්‍රිසි, ග්‍රීක, ලතින් සහ ප්‍රංශ භාෂාවන්ද ඔහු විශිෂ්ට ලෙස සමත්ව තිබුණි. 1919 වසරේදී ඔහු සිය උසස් අධ්‍යාපනය සඳහා එංගලන්තයේ ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුලු විය. ඔක්ස්ෆර්ඩ් හි එකළ තිබූ වර්ණ භේදය හා ආසියානු විරෝධය නිසා වසර 2 1/2 ක් පමණ ගතවන තුරු ඔහුට අධ්‍යාපන කටයුතු හැර විශ්වවිද්‍යාලයේ කිසිදු බාහිර ක්‍රියාකාරකමක් සඳහා ඉඩක් නොලැබුණි. බොහෝ උත්සාහ කිරීම්වලින් පසුව ඔක්ස්ෆර්ඩ් හි සතිපතා පැවැත්වෙන විවාදයකට සහභාගී වන්නට 1921 නොවැම්බර් 17 දින ඔහුට අවස්ථාව හිමි විය. ලැබුණු විනාඩ් 15 ක කාලය තුළ කරන ලද කරුණු දැක්වීමේදී ඔහුගේ වටිනාකම විශ්ව විද්‍යාලයට අවබෝධ කර දෙන්නට ඔහු සමත් විය. ඔක්ස්ෆර්ඩ් හි “ආසියාවේ රිදී සීනුව” ලෙස විරුදාවලී ලැබූ ඔහු එතැන් සිට ඔක්ස්ෆර්ඩ් හි සතිපතා පැවැත්වෙන විවාදයන් සඳහා නැතිවම බැරි කථිකයකු විය. ​​​ඔක්ස්ෆර්ඩ් ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපති තනතුරට පත් වූ ප්‍රථම ආසියාතිකයා වීමේ ගෞරවය ද දිනා ගනිමින් 1923 දී ඊට පත් වූයේ ඡන්ද 171 ක් ලබා ගනිමිනි. ඒ ඔහුගේ ආසන්තම ප්‍රතිවාදියා වූ එංගලන්ත ජාතික ආර්.සී. මැතිව්ස් ඡන්ද 146 කට සීමා කරමිනි. ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ උපාධියේ අවසන් විභාගයෙන් සහ බැරිස්ටර් විභාගයෙන් ද විශිෂ්ට ලෙස සමත් වූ ඔහු, සිය උසස් අධ්‍යාපනය නිමා කර, බැරිස්ටර්වරයෙකු ලෙස 1925 පෙබරවාරි 24 දින යළි සිය මව්බිමට පැමිණියේය. ​​​ඔක්ස්ෆර්ඩ් සරසවියේ ගත කළ වසර කිහිපය තුළ ලෝකය පුරා හමා යමින් තිබූ සමාජවාදයේ සුළඟ ඔහුගේ ද ගත සිත වෙළා ගෙන තිබුණි. සරසවිය තුළ පැවති වර්ණ භේද වාදය සහ ආසියානු විරෝධය ඔහු දේශපාලනය කෙරෙහි වඩාත් නැඹුරු කරවීය. බ්‍රිතාන්‍යයන් ඔවුන්ගේම රට තුළත්, ඔවුන්ගේ පාලනය යටතේ තිබූ තම රට ඇතුලු යටත් විජිතයන්වලත් කටයුතු කළ ආකාරය පිළිබඳව ඔහුගේ විරෝධය ද එල්ල වෙමින් තිබුණි. තම රටේ ජීවත් වන අහිංසක ජනතාව ඉංග්‍රීසි අධිරාජ්‍යයෙන් බේරා ගනිමින් තම මව්රටට අනන්‍ය වූ පාලන ක්‍රමයක් මගින් රටත්, ජනතාවත් නගා සිටුවීම ඔහුගේ චින්තනය විය. එහෙත්, එකළ බොහෝ අධිරාජ්‍ය විරෝධීන් මෙන් සම්ප්‍රදායික සමාජවාදය පිළිබඳව ද ඔහු දැඩිව විශ්වාස නොකළේය. ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ අධිරාජ්‍යවාදයෙන්, ධනවාදයෙන් සහ සමාජවාදයෙන් ද යහපත් දේ ලබා ගනිමින් ඒවා තම මව්බිමේ සංස්කෘතියට සරිලන සේ ගලපා ගනිමින් රටේ ජනතාව ආකල්පමය වශයෙන් ශක්තිමත් කිරීමය. ​​​යුක්තිය, සාධාරණය, සාමය, සමගිය, සංහිඳියාව, වගකීම, එකමුතුකම, නීතියේ ආධිපත්‍යය, සාමානාත්මතාවය සහ එකිනෙකා කෙරෙහි ගෞරවාන්විත වීම ඔහුගේ හිත තුළ නිතර නිතරම පෙරළි කළ සමාජ වගකීම් විය. රටත්, ජනතාවත් සුඛිත මුදිත කිරීමට නම් මේ සියලු කරුණුවලින් පෝෂිත ජනතාවක් බිහිකිරීම පළමු පියවර බව සිතූ ඔහු එය ජනතාවට දැනෙන ලෙස ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා වැඩපිළිවෙලක් සකස් කිරීමට නිතර වෙහෙස විය. මේ සිතිවිලි හෙවත් බණ්ඩාරනායක චින්තනය ඔහු මුල්වරට ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කළේ 1925 පෙබරවාරි 25 දින තමන් පිළිගැනීම සඳහා අත්තනගල්ල ජනතාව කළගෙඩිහේනේදී පැවැත්වූ රැස්වීම අමතමිනි. අප යටත් කරගෙන සිටි සුදු අධිරාජ්‍යය විසින් මෙරට දේශීය රාජ්‍ය නායකයා ලෙස පිළිගෙන තිබූ මහමුදලිතුමන්ගේ පුතණුවන් වූ 26 වියැති තරුණ බණ්ඩාරනායක එහිදී පැවසුවේ “මට හැමවිටම හිතෙන්නේ මා ද ඔබගෙන් කෙනෙකු ලෙසිනි. කිසියම් දෛවපෝගත සිදුවීමකින් මට ඔබ අතර විශේෂ තැනක් හිමිවන්නේ නම් ඒ ඔබගේ නායකයෙකු ලෙස නොව, සේවකයෙකු හැටියට බව හොඳින් හිත්වල තබා ගන්න” යනුවෙනි. ​​​අධිනීතිඥවරයෙකු ලෙස හැමවිටම ඉංග්‍රීසි බැරි දුප්පත් ජනතාවට ඉංග්‍රීසි විනිසුරුවන් වෙතින් යුක්තිය හා සාධාරණත්වය ලබාදීමට උනන්දු වූ ඔහු, අලුත්කඩේ අධිකරණයේ “දුප්පතාගේ අද්වකාත්” ලෙස විරුදාවලිය ලැබීය. මේ කාලය තුළ ලංකාවේ නිදහස් සටනට කර උර දුන් ඔහු ඉදිරිපත් කළ අදහස් නිදහස් සටනට දායක වූ බොහෝ දෙනාගේ ප්‍රසාදයට ලක් විය. 1926 දෙසැම්බර් 14 වෙනිදා පැවති කොළඹ මහනගර සභාවේ මරදාන කොට්ඨාශයේ අතුරු මැතිවරණයට තරග කළ කම්කරු නායක ඒ.ඊ. ගුණසිංහ මහතාගේ ප්‍රතිවාදියා ලෙස ඉදිරිපත් වූයේ තරුණ බණ්ඩාරනායක නීතිඥවරයාය. සීමිත පිරිසකට පමණක් ඡන්ද බලය හිමිව තිබූ, වරාය හා දුම්රිය කම්කරුවන්ගෙන් පිරුණු මරදාන කොට්ඨාශය සඳහා කම්කරු නායක ඒ.ඊ. ගුණසිංහ මහතාට එරෙහිව තරග වැදීම බණ්ඩාරනායකගේ මෝඩකමක් බව බොහෝ දෙනාගේ මතය විය. එහෙත්, ඡන්ද ප්‍රතිඵලය පිටවන විට ගුණසිංහ මහතා වැඩි ඡන්ද 615 කින් පරාජය කරමින් තරුණ බණ්ඩාරනායක ජයගෙන තිබුණි. ​​​ඩොනමෝර් ආණ්ඩුක්‍රමය යටතේ 1931 වසරෙහිදී සර්වජන ඡන්ද බලය ලැබීමත් සමඟම බිහි වූ රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ වේයන්ගොඩ කොට්ඨාශ මන්ත්‍රීවරයා ලෙස නිතරගයෙන් පත් වූ බණ්ඩාරනායක සිය අත්දැකීම් සමග වර්ධනය වූ බණ්ඩාරනායක චින්තනය තවදුරටත් ශක්තිමත් කරගැනීමට එහිදී ද උනන්දු විය. එවකට ලෝකයේ පැවති ධනවාදී සහ සමාජවාදී කඳවුරු දෙකෙන්ම යහපත් දේ ලබාගනිමින් ඒ කඳවුරු දෙකටම මැදින් රටේ සංස්කෘතිය හා බද්ධ කළ හැකි දේශීය වැඩපිළිවෙලක් මගින් රටත්, ජනතාවත් දියුණුවට පත් කිරීම ඔහුගේ අරමුණ විය. වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඔහු පුවත්පත් හා සඟරාවලට ලියූ විවිධ ලිපි සහ විවිධ මාතෘකා යටතේ ඔහු පැවැත්වූ ප්‍රසිද්ධ දේශන පිළිබඳව අධ්‍යයනය කරන විට එය ඉතා පැහැදිලි වෙයි. ප්‍රථම රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ මන්ත්‍රීවරයෙකු මෙන්ම, එහි පළාත් පාලනය පිළිබඳව විධායක කාරක සභාවේ සභාපතිවරයා හෙවත් ඇමතිවරයා ලෙසත් රට ගොඩනගන්නට, ජනතාව පෙළන දරිද්‍රතාවය අවම කරන්නට ඔහු හැකිතාක් වෙර දැරුවේය. සෞඛ්‍යය, අධ්‍යාපනය සහ කෘෂිකර්මය වැනි ජනතාවට වැදගත් ක්ෂේත්‍රයන් ශක්තිමත් කිරීමට රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේදී ද ඔහු දැරූ උත්සාහය ඉතා විශිෂ්ටය. ​​​පරිපූර්ණ සමෘද්ධිමත් සමාජයක් බිහි කිරීමට නම් එහි විනය, නිරෝගීකම, දැනුම, ආහාර හා ශ්‍රමය යන කරුණු අත්‍යාවශ්‍ය අංගයන් බව ඔහුගේ දැනුමෙන් සහ ප්‍රායෝගිකත්වයෙන් ඔහු හඳුනාගෙන තිබුණි. 1951 ජූලි 09 දින පැවති සිංහල මහා සභාවේ සුප්‍රසිද්ධ මාදම්පා සම්මේලනයේදී එකී පදනම මත සකස් කෙරුණු යෝජනා 07 ක් ඒකමතිකව සම්මත කෙරුණි. එම යෝජනා පිළිබඳව රජයේ ප්‍රතිචාරය අනුව ඉදිරි පියවර ගැනීමට තීරණය විය. මෙම යෝජනා පිළිගැනීමෙන් රටට සිදුවන යහපතට වඩා තම දේශපාලන බලපරාක්‍රමයට සිදුවන හානිය ගැන සිතූ ඩී.එස්. සේනානායක අගමැතිවරයා එම යෝජනා 07 ම ප්‍රතික්ෂේප කළේය. එහෙයින්, තම කණ්ඩායම සමග රජයෙන් ඉවත් වීමට තීරණය කළ බණ්ඩාරනායක ඇමතිවරයා 1951 ජූලි 12 දින පැවති අයවැය විවාදය ආරම්භයේදී විශේෂ ප්‍රකාශයක් කරමින් සිය අමාත්‍ය පදවියෙන් සහ සභානායක පදවියෙන් ද ඉවත්ව විපක්ෂයේ අසුන් ගත්තේය. ​​​බණ්ඩාරනායක ඇමතිවරයාගේ මේ විපක්ෂයට යාම සමහර දෙනා පවසන්නේ ඩී.එස්. සේනානායක මහතාගේ අභාවයෙන් හිස් වූ අගමැති පදවිය නොලැබුණු නිසා ඔහු විපක්ෂයට ගිය බවය. එහෙත්, ඩී.එස්. සේනානායක අගමැතිවරයාගේ හදිසි මරණය සිදුවන්නේ බණ්ඩාරනායක මහතා විපක්ෂයට ගොස් මාස 08 කටත් පසුව 1952 මාර්තු 22 දිනය. ඒ වනවිට බණ්ඩාරනායක මහතා සිය සභාපතීත්වයෙන් යුතුව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ද පිහිටුවා මාස 06 කටත් වඩා ගත වී තිබුණි. ​​​1951 සැප්තැම්බර් 02 දින ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පිහිටුවීමෙන් බණ්ඩාරනායක මහතා බලාපොරොත්තු වූයේ වසර ගණනාවක් පුරා තම සිතෙහි වර්ධනය වෙමින් තිබූ දේශපාලන න්‍යාය හෙවත් බණ්ඩාරනායක චින්තනය රටට වැඩදායක දේශපාලන ප්‍රතිපත්තියක් ලෙස සක්‍රීය කිරීමට බව පැහැදිලිය. සමාජයේ දියුණුව සඳහා අත්‍යවශ්‍ය අංගයන් ලෙස ඔහු දුටු විනය, නිරොගීකම, දැනුම, ආහාර සහ ශ්‍රමය යන පංචාංගය ජනතාවට වඩාත් සමීප කර එහි වැදගත්කම අවබෝධ කරදීමට නම් එම කරුණු සිය දේශපාලන වැඩපිළිවෙල තුළ සජීවිකරණය කළයුතු බව ඔහු සිතුවේය. ඒ සඳහා මෙරට සාමාන්‍ය ජනතාවට වඩාත් සමීප සජීවි චරිත ඔහු තෝරා ගත්තේය. ඒ අනුව විනය නිරූපණය සඳහා එකළ සමාජයේ වඩාත්ම විනයවත් පිරිස ලෙස සැලකුණු බෞද්ධ භික්ෂුව තෝරා ගත් ඔහු, නිරෝගීකම වෙනුවෙන් ගමේ වෙද මහතා තෝරා ගත්තේය. දැනුම වෙනුවෙන් ගුරුවරයාත්, ආහාර වෙනුවෙන් ගොවියා සහ ශ්‍රමය නිරූපණය සඳහා කම්කරුවාත් ඔහුගේ තේරීම විය. ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ පදනම යනු සඟ, වෙද, ගුරු, ගොවි, කම්කරු පංච මහා බලවේගය බව පැවසූ ඔහු, ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ රජයක් යටතේ මෙම පංච මහා බලවේගය ශක්තිමත් කරමින් රට සමෘද්ධිමත් කරන බව ද පැවසීය. ​​​“මිනිසාගේ පරම යුතුකම මිනිසාට සේවය කිරීම” බව සිය ජීවිතයේ පරමාදර්ශය කර ගත් ඔහු 1956 අප්‍රේල් 12 දින භාර ගත් අගමැති පදවිය හෙබවූ වසර 3 1/2 කටත් අඩු කාලය තුළ එය ජනතා සේවය සඳහාම කැප කළේය. බස් ජනසතුව, තෙල් ජනසතුව, මැයි දිනය නිවාඩු දිනයක් කිරීම, සේවක අර්ථසාධක අරමුදල පිහිටුවීම, රටේ විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය දෙගුණයක් කිරීම, සිංහලය රාජ්‍ය භාෂාව බවට පත් කිරීම ඔහු කළ ජනතා සේවාවන්ගෙන් අංශු මාත්‍රයක් පමණි. මේ අතරින් සිංහලය රාජ්‍ය භාෂාව කිරීම පිළිබඳව බොහෝ දෙනා අද ඔහුට නිර්දය ලෙස පහර දෙති. ​​​සැබවින්ම එකළ ප්‍රභූ සහ වරප්‍රසාද ලත් පංතිවල ජනතාවට පමණක් සීමා වී තිබූ උසස් අධ්‍යාපනය සඳහා ගමේ දරුවන්ට පහසුකම් සැලසුනේ එමගිනි. ඔහු එදා සිංහලය රාජ්‍ය භාෂාව කිරීම නොවන්නට අදත් පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින බොහෝ දෙනෙකුට සිදුවන්නේ “කපුටාස් හිට් ද ප්ලේන්” කීමට පමණි. මක්නිසාද ඒ වනතුරු පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරුනට සිංහලෙන් පාර්ලිමේන්තුව ඇමතීමට හැකි වූයේ කතානායකවරයාගේ පූර්ව අවසරය මත දිනකට විනාඩි 20 ක් පමණක් හෙයිනි. අනෙක් අතට සිංහලය රාජ්‍ය භාෂාව නොවූයේ නම් උසාවියකට යන ගැමියෙකුට සිදුවන්නේ ලෙනාඩ් වුල්ෆ්ගේ “බැද්දේගම” නවකතාවේ එන සිළිඳුට සිදුවූ දේමය. බොහෝ දෙනා අද කියන පරිදි සිංහලය රාජ්‍ය භාෂාවක් කිරීමෙන් ඉංග්‍රීසි ඉගෙනීමට කිසිදු බාධාවක් වූයේ නැත. එහෙත් ඉංග්‍රීසිය නොදැනීම නිසා ඉදිරියට යාමට නොහැකිව සිටි ගැමි දරුවනට සිය උපාධිය දක්වා මව් භාෂාවෙන් ඉගෙනීමට ඒ නිසා හැකි විය. එහෙයින්ම ගමක් පාසා වෛද්‍යවරුන්, නීතිඥවරුන්, පරිපාලන සේවා නිලධාරීන් ද බිහි විය. ​​​මෙම තත්ත්වය පිළිබඳව වෙනම කතා කළ යුතුය. පංච මහා බලවේගය කුමක්ද යන්න අවබෝධ කර නොගෙන එහි දේශපාලනික නිරූපණය පිළිබඳව පමණක් සිතා භික්ෂුව දේශපාලනයට ගෙන ආ බවට චෝදනා කරන අතරේ ඊට තරුණ හා රණවිරු බලවේග එක් කර සප්ත මහා බලවේගය කළ යුතු බවට කියන බුද්ධිමතුන් සිටින රටකි, මෙය. අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ යකඩ සපත්තුවට පෑගි සිට සියවස් එකහමාරකට පමණ පසු, ඉන් යම් සහනයක් ලැබූ පසු සිය මව්බසින් රටේ පොදු කටයුතු කිරීමට එරෙහි වන රටකි මෙය. ඉංග්‍රීසි අධිරාජ්‍යවාදීන්ට දෙස් දෙවොල් තබමින් උන්ගේ මව්බස වන ඉංග්‍රීසියට මුල් තැන දෙන්නට කැසකවන රටකි ලංකාව. කරන්නට සැලසුම් කර තිබූ බවට සිතිය හැකි නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවකින් සිංහල, දෙමළ, මුස්ලිම් සියල්ලන්ටම සම අයිතිවාසිකම් හා වගකීම් සහිත ලංකාවක්, බණ්ඩාරනායක චින්තනය අනුව ගොඩනගන්නට අඩුම තරමින් තවත් අවුරුදු 5 ක් වත් ඔහු ජීවත්ව සිටියේ නම් අපේ රට ගැන අද අපට ආඩම්බර විය හැකිව තිබූ බව මගේ විශ්වාසයයි.​ ​​​විශ්ව විද්‍යාලය ගැන අද බොහෝ දෙනා බොහෝ දේ කියති. විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රජාව කියන කරන බොහෝ දේ ගැන ද අපි දන්නෙමු. එදා අපේ රටේ තිබූ විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතිය දෙගුණයක් කිරීමෙන් පසු අවස්ථාවක විශ්ව විද්‍යාලය ගැන එතුමන් පැවසූ ස්වර්ණමය වදනකින් මෙය අවසන් කරමි. මෙය නිවැරදිව අරුත් ගන්වා ගතහොත් සොලමන් වෙස්ට් රිජ්වේ ඩයස් බණ්ඩාරනායකයන් ඉතා හොඳින් හඳුනා ගැනීමට ඕනෑම අයෙකුට හැකිවනු ඇත. ​​​“මිනිසා විසින් තනන ලද සියලුම රසායනාගාර අතරින් ඉහළම හා ඉතා වැදගත්ම රසායනාගාරය වන්නේ විශ්ව විද්‍යාලයයි.”​ මොන්ටේගු සරච්චන්ද්‍ර ශ්‍රී.ල.නි.ප. විධායක සභික / මනෝවිද්‍යා උපදේශක

ජීනිවා යෝජනා පරද්දන චෝදනා

සැප්තැම්බර් මස 12 වැනි දින ආරම්භ වූ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ 51 වැනි සැසිවාරය ඔක්තෝබර් මස 7 වැනිදායින් නිමා වේ. එහෙත් මෙම සමුළුව ආරම්භ වීමට දින හයකට පූර්වයෙන් ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධ වාර්තාව ප්‍රසිද්ධ කරනු ලැබිණි. එම වාර්තාව පිළිබඳව ලෝකයේ මෙතෙක් නොවූ විරූ සාකච්ඡාවක් ඇති විය. මෙවැනි වාර්තාවක් පිළියෙළ කිරීමේදී අදාළ රටෙහි විදේශ අමාත්‍යාංශයෙන් තොරතුරු විමසීම සාමාන්‍ය ක්‍රියා පිළිවෙතයි. පසුගිය කාලයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ අමාත්‍යවරුන් කිහිපදෙනකු විටින් විට පත් වුවද ඔවුනට අවශ්‍ය තොරතුරු අමාත්‍යාංශයේ නිලධාරීන් සපයන්නට ඇත. එහෙත් මගේ මතය අනුව, ලංකාවෙන් ලබාදෙන ලද තොරතුරු මානව හිමිකම් මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය එතරම් දුරට සැලකිල්ලට ගෙන නොමැත. මෙම වාර්තාව ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පසු, එහි මුඛ්‍ය දේශනය නියෝජ්‍ය මහකොමසාරිස්වරයා විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබීය. පිටු 16 කින් සමන්විත අදාළ වාර්තාවෙහි 71 හා 72 හි ඡේද මගින් ලංකාවට අදාළ නිර්දේශ ඉදිරිපත් කර ඇත. එහි 72 G හි ඇතුළත් නිර්දේශය තරමක් භයානක එකකි. ශ්‍රී ලංකාව ආර්ථික අපරාධ කර ඇති බවත් ඒ සම්බන්ධයෙන් ඉදිරි විමර්ශන කටයුතු කිරීමට මානව හිමිකම් මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය අපේක්ෂා කරන බවත් එහි සඳහන්ය. එය එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ ඉතිහාසය ඇතුළත මින් පෙර සිදුනොවුණු දෙයකි. එනම්, මානව හිමිකම් ක්ෂේත්‍රයෙන් ඔබ්බට ගිය කාරණයක් ගැන පළමු වරට අවධානය යොමුකර තිබීමය. ආර්ථික අපරාධ සිදුකරන ලැදැයි සඳහන් කර තිබුණද, එසේ කර ඇති ආර්ථික අපරාධ මොනවාද සහ නිශ්චිත කාලපරාසය මේ ආදී කිසිවක් ගැන සඳහනක් නැත. එය විවෘතව තබා ඇත. ආර්ථිකය සම්බන්ධ කාරණයේදී ශ්‍රී ලංකාව නියමු ව්‍යාපෘතියක් වශයෙන් යොදාගෙන තිබෙන බවත් කවුන්සිලයෙහි සෙසු සාමාජික රටවල් අරබයා ද එවැනි යෝජනා ගෙන ඒමේ ඉඩක් ඇති බවත් මගේ නිරීක්ෂණයයි. එක්සත් ජාතීන්ගේ 1966 ආර්ථික සමාජයීය සහ සංස්කෘතික අයිතිවාසිකම් සම්මුතියට ශ්‍රී ලංකාව ද අස්සන් තබා ඇත. එම සම්මුතිය යටතේ ආර්ථික අයිතිවාසිකම් කඩවීම් පිළිබඳ සොයාබැලීමට කමිටුවක් පිහිටුවා තිබේ. ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික අයිතිවාසිකම් කඩ වී ඇත්නම් අදාළ කමිටුවට ඒ ගැන සොයා බැලීමේ හැකියාව තිබිණි. එහෙත් එසේ නොකර සෘජුවම අදාළ චෝදනාව මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ වාර්තාවට ඇතුළත් කර තිබේ. අප මේ තත්ත්වය වඩාත් බැරෑරුම්ව සැලකිය යුතු අතර ප්‍රතිචාර ද දැක්විය යුතුය. අදාළ වාර්තාව සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ අමාත්‍යාංශය විසින් ලබාදෙන ලද ප්‍රතිචාරය ගැන සෑහීමකට පත් විය නොහැකිය. ප්‍රතිපත්තිමය ප්‍රතිචාරයක් ලබා දීමට ශ්‍රී ලංකාව අපොහොසත් වූ බව මගේ අදහසයි. මානව හිමිකම් කවුන්සිලය රැස්වීමට ආසන්න කාලයේදී පිළිතුරු වාර්තාව සැකසීම ප්‍රමාණවත් නැත. ඒ සඳහා කල්තියා සූදානම් විය යුතුය. අවශ්‍ය විමර්ශන කර ආර්ථිකය කඩාවැටීමට බලපෑ හේතු කවරේද යන්න නිශ්චිතව අප විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබිය යුතුව තිබිණි. අපේ පැත්තෙන් ආර්ථිකය හැසිරවීම සම්බන්ධයෙන් ගැටලුවක් තිබෙන බව පැහැදිලිය. එය අප පිළිගත යුතුය. අදාළ ආර්ථික අපරාධ යන චෝදනාව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම පමණක් ප්‍රමාණවත් නැත. ඒ අරබයා ඉදිරිපත් කරන දත්ත සාක්ෂි ශක්තිමත් ඒවා විය යුතුය. මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේදී රුසියාව, චීනය, කියුබාව ආදී රටවල සහයෝගය ලැබෙන නිසා අපට එරෙහිව ඉදිරිපත් වන යෝජනාවලින් ආරක්ෂා විය හැකිය යන පූර්ව උපකල්පනය ඇතිව ලංකාව කටයුතු කරන බව පෙනේ. එය වෙනම කාරණයකි. එහෙත් දැන්වත් නිශ්චිත ආර්ථික සැලැස්ම අපි සකස් කර ගත යුතු වෙමු. මූලික මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය වීම්වලට වඩා මේ වන විට ලෝකය ලංකාව සම්බන්ධයෙන් කතා කරන්නේ එහි සිදුව ඇතැයි කියන ආර්ථික අපරාධ ගැනය. 1979 අංක 48 දරන ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ තාවකාලික විධිවිධාන පනත යටතේ සිදුකරන ලද අත්අඩංගුවට ගැනීම් ගැන ද ප්‍රශ්න කර තිබේ. එසේ අත්අඩංගුවට පත්වූවන් ත්‍රස්තවාදීන් වන්නේ ද යන්නත් ප්‍රශ්න කර ඇත. එම පනත යටතේ අත්අඩංගුවට ගෙන වසර 15 හා 16 වශයෙන් අත්අඩංගුවේ තබාගෙන සිටින සැකකරුවන් සිටින බව අප අමතක නොකළ යුතුය. එසේ අත්අඩංගුවේ තබා ගත නොහැකිය. එය සම්පූර්ණ වරදකි. එම සැකකරුවන්ට එරෙහි විමර්ශන අවසන් කර නඩු පැවරිය යුතුය. ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනතට 2022 අප්‍රේල් මස 1 වැනි දින සංශෝධනයක් ගෙන එන ලදී. එම සංශෝධනය ප්‍රකාරව ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත යටතේ අත්අඩංගුවට ගන්නා සැකකරුවන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා මහේස්ත්‍රාත්වරයකුට අවශ්‍ය ප්‍රවේශය ගැනීමටත් ඒ ඔස්සේ ඉදිරියට යෑමටත් සැකකරුවන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කර ඇත්නම් ඊට වගකිවයුත්තන්ට එරෙහිව නඩු පැවරීමටත් නීතිමය අවකාශය නිර්මාණය කර තිබේ. ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනතට 2022 දී සිදු කළ සංශෝධනය ඇසුරින් නව ජාතික ආරක්ෂක පනතක් සකස් කරන්නේ නම් එය යහපත්ය යන ස්ථාවරයේ මම සිටිමි. ඒ, ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත යටතේ සැකකරුවන් සිදුකරන පාපෝච්චාරණ ඔවුන්ට එරෙහි නඩුවල සාක්ෂි වශයෙන් යොදාගැනීමේ හැකියාව තිබෙන නිසාය. මෙම ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත පරණ එකකි. නූතනයේදී ත්‍රස්තවාදය පැමිණෙන්නේ අවි ආයුධවලින් පමණක් ම නොව අන්තර්ජාලය නවීන තාක්ෂණය ඔස්සේද එය පැමිණිය හැකිය. මේ පනතින් එම ක්ෂේත්‍ර ආවරණය වන්නේ නැත. එසේම මේ පනත යටතේ අත්අඩංගුවට ගන්නා සැකකරුවන් දින 90 ක කාලයක් රඳවා තබා ගත හැකි අතර මගේ අදහස අනුව, එම කාලය දින 14 ක් දක්වාවත් අඩු කළ යුතුය. ඉන්පසු සැකකරුවන් සම්බන්ධ ඉදිරි කටයුතු මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයක් හමුවේ සිදු කළ යුතුය. එහිදී අපට බ්‍රිතාන්‍යයේ ක්‍රියාත්මක වන ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත ආදර්ශයට ගත හැකිය. එම පනත ප්‍රකාරව අත්අඩංගුවට ගන්නා සැකකරුවන් දින 14 ක් රඳවා තබා ගැනීමෙන් පසු අධිකරණය හමුවට ඉදිරිපත් කෙරේ. අමෙරිකා එක්සත් ජනපදය, බ්‍රිතාන්‍යය, ජර්මනිය ඇතුළු රටවල් හතක් එකතු වී 1/46 යෝජනාවට එහා ගිය යෝජනාවක් ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ගෙන ඒමට නියමිතය. එනම්, ඉකුත් 12 වැනි දින ඉදිරිපත් කළ ලිඛිත වාර්තාවෙහි ඇතුළත් 72 වැනි වගන්තියෙහි අන්තර්ගත කරුණු අතරින් කරුණු 18 ක් ගෙන මේ යෝජනාව සම්මත කිරීමට එම රටවල් උත්සාහ කරයි. එම යෝජනාව සම්බන්ධයෙන් ඡන්ද විමසීමක් පැවැත්වුවහොත් එය ජයග්‍රහණය කිරීමට නම් අප මූලික කරුණු කිහිපයක් සපුරා තිබිය යුතුය. චීනය, කියුබාව, සහ මැදපෙරදිග රටවල් අප වෙනුවෙන් ඡන්දය භාවිත කිරීමට ඉඩ තිබේ. එහෙත් ඉන්දියාව, දකුණු අප්‍රිකාව සහ ජපානය වැනි රටවල් ඡන්දය නොදී සිටි අවස්ථාවල අප පරාජයට පත් වූ අවස්ථා තිබේ. මෙවර සැසිවාරයේදී මේ යෝජනාව සඳහා ඡන්ද විමසීමක් පැවැත්වුවහොත් ශ්‍රී ලංකාව පරාජයට පත් වේ. 5/51 නමින් කෙටුම්පත් කර ඇති නවතම යෝජනාව මේ වන විට සාමාජික රාජ්‍යවලට ලබා දී ඇත. එහි දළ සැකැස්ම මෙරට විදේශ අමාත්‍යාංශය වෙත ඉදිරිපත් කර තිබේ. මෙහිදී අප කළ යුත්තේ එක්කෝ මේ වාර්තාව සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කර අප කළ වැඩකටයුතු ඉදිරිපත් කිරීමය. ඒ සඳහා අපට තවම කල්වේලා තිබේ. උගත් පාඩම් හා ප්‍රතිසන්ධාන කොමිෂන් සභා වාර්තාවෙහි (LLRC) අන්තර්ගත ප්‍රධාන නිර්දේශ 12 ප්‍රයෝජනයට ගැනීමට පිළිවන. එසේම මැක්ස්වෙල් පරණගම කොමිෂන් සභා වාර්තාවද යොදාගත හැකිය. නැතිනම් පාකිස්තානය හරහා අතුරු වාර්තාවක් ගෙන ඒම කළ යුතුය. අප කරන්නේ ඒ අවස්ථාවට පැලැස්තර විසඳුම් ඉදිරිපත් කිරීමය. එයින් බැහැරව ව්‍යවස්ථාදායකය ඇතුළත වසර 10 ක් සඳහා ජාතික මානව හිමිකම් සැලැස්මක් සකස් කළ හැකිය. එසේම යුද අපරාධ සහ ආර්ථික අපරාධ සිදුකර ඇත්නම් ඒ ගැන සොයා බැලීමට ජාතික පරීක්ෂණයක් සිදු කළ හැකිය. ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවට ඒ අරබයා මුලපිරිය හැකිය. එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කොමසාරිස් කාර්යාලයෙන් ලංකාව සම්බන්ධයෙන් ගෙන එන වාර්තාවල අන්තර්ගත කරුණුවලින් අප භාර ගත යුත්තේ කවර ඒවාද යන්න සම්බන්ධයෙන් නිර්දේශ ඉදිරිපත් කිරීමට හිටපු ජනාධිපතිවරයා කොමිෂන් සභාවක් පත් කළ අතර එහි තොරතුරුද මේ සඳහා ඉවහල් කර ගත හැකිය. දෙමළ ඩයස්පෝරා සංවිධාන හයක තහනම ඉවත් කිරීමට ආණ්ඩුව ගත් තීරණය හොඳ එකකි. එසේම ත්‍රස්තවාදයට සම්බන්ධ බවට චෝදනා එල්ල වූ මුස්ලිම් සංවිධාන කිහිපයක තහනම ද ඉවත් කෙරිණි. එහෙත් මෙතෙක් ඒවායෙහි සහයෝගය ලංකාණ්ඩුවට ලැබී නොමැත. එම සහාය ලබා දීම වෙනුවෙන් දමිළ ඩයස්පෝරා සංවිධාන කොන්දේසි කිහිපයක් ඉදිරිපත් කර ඇත. 13 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය පූර්ණ වශයෙන් ක්‍රියාත්මක කිරීම හෝ නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීම ආදිය ඒ අතර වෙයි. පෙර වසරවල පැවැති මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ සැසිවාරවලදී ඉන්දියාව ලංකාව සම්බන්ධයෙන් දැක්වූ අදහස් සහ මෙවර සැසිවාරයේදී පළ කළ අදහස් අතර පැහැදිලි වෙනසක් දැකිය හැකිය. 13 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය වහාම ක්‍රියාත්මක කරන ලෙස මීට පෙර ප්‍රබල ලෙස ඉන්දියාව අවධාරණය කර නොතිබුණි. එහෙත් මෙවර එය දැඩිව අවධාරණය කළේය. පළාත් සභා මැතිවරණ පැවැත්වීම, ඉඩම් පොලිස් බලතල ලබා දීම, උතුරු පළාතෙන් හමුදාව ඉවත් කිරීම, ඉඩම් නැවත ලබා දීම නමැති කොන්දේසිවලට යටත්ව ලංකාවට ඉන්දියාවේ සහාය ලබා ගැනීමට සිදු වේ. ඉන්දියාවේ චෝදනාව වන්නේ 2009 දී සිවිල් යුද්ධය අවසන් කිරීමෙන් පසු මේ දක්වා උතුරු නැගෙනහිර දමිළ ජනතාවගේ ජීවිත යහපත් කර නොමැත යන්නය. එහෙත් අද වන විට එම ප්‍රදේශ සංවර්ධනය වී තිබේ. නිදහසේ ගමන් බිමන් යෑමට ඔවුන්ට පිළිවන. රැකී රක්ෂා පිරිනමා තිබේ. සාමාන්‍ය සිවිල් ජනතාවගෙන් විමසුව හොත් කළ යුත්තේ කුමක්ද කියා ඔවුන් පවසනු ඇත. උතුරේ ක්‍රියාත්මක දේශපාලන පක්ෂවලට ඡන්ද අවැසි බැවින් ඉන්දියාව පාවිච්චි කරන බව පෙනේ. හියුමන් රයිට්ස් වොච් ඇතුළු මානව හිමිකම් සංවිධාන හතරක් ලංකාව සම්බන්ධයෙන් දැඩි යෝජනාවක් සම්මත කළ යුතු බව ප්‍රකාශ කර තිබේ. එමගින් ඔවුන් ප්‍රධාන යෝජනා හතරක් ගැන අඟවයි. ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත යටතේ අත්අඩංගුවට ගෙන සිටින තරුණයන් වහා නිදහස් කිරීම, ඊට හේතු දැක්වීම සහ එම පනතට එරෙහිව ගෙන එන විකල්පය ඉදිරිපත් කිරීම පළමුවැන්නය. දෙවැන්න නම්, එම පනත යටතේ 2009 සිට අත්අඩංගුවේ රඳවා තිබෙන සැකකරුවන්ට එරෙහි නීති කටයුතු ආරම්භ කිරීම හෝ ඔවුන් නිදහස් කිරීමය. මැයි මස 9 වැනි දින අරගලයේ ක්‍රියාකාරීන්ට පහර දුන් පිරිස් අත්අඩංගුවට නොගැනීම සහ අවසාන වශයෙන් යුද්ධයේදී සමූල ඝාතන සහ යුද අපරාධ කළ බවට එල්ල ව ඇති චෝදනා සම්බන්ධයෙන් සිදු කෙරෙමින් පැවති විමර්ශනය ඉදිරියට ගෙන යෑම යනු සෙසු ඒවාය. මෙවර සමුළුවට ඉදිරිපත් කරන යෝජනාව සම්මත කිරීමෙන් පසු එය ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා ලබාදෙන කාලය මාස හයක් දක්වා අඩු කිරීම සහ එම වාර්තාව හේග් නුවර පිහිටි යුද අපරාධ අධිකරණය වෙත යොමු කිරීම යනාදී ක්‍රියාමාර්ග ඔවුන් දැඩි යෝජනාවක් යන්නෙන් අපේක්ෂා කරන බව මගේ අදහසයි. එහෙත් මෙහි දැඩි යෝජනා යන්නෙන් ඇඟවෙන යෝජනා විශේෂයක් නැත. සාමාන්‍ය පරිදි යෝජනාවක් සම්මත වනු ඇත. මෙවැනි යෝජනා කියුබාව, ඊශ්‍රායලය යන රටවලට එරෙහිව ද සම්මත කර ඇත. කෙසේවෙතත් එම යෝජනාවල අන්තර්ගත නිර්දේශ පිළිබඳ එම රටවල් කිසිදු අනුකූලතාවක් දැක්වූයේ නැත. මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ හමුදා ඉරාකයේ සිදු කළ යුද අපරාධ අනාවරණය වූ පසු බ්‍රිතාන්‍යය කළේ වගකීමෙන් මිදවීමේ පනතක් සම්මත කොට චෝදනාවලට ලක්වූ අයට සම්පූර්ණ නිදහස ලබා දීමය. බලවත් රටවල් එසේ ක්‍රියා කළද එවැනි හැකියාවක් ලංකාවට නැත. හේතුව, එල්.ටී.ටී.ඊ. හිතවාදී දමිළ ඩයස්පෝරාව කැනඩාව, ඕස්ට්‍රේලියාව වැනි රටවල සිට මේ කටයුතු මෙහෙයවන නිසාය. මේ තත්ත්වය සමථයකට ගෙන එන්නේ කෙසේද යන්න ගැන අප අවධානය යොමු කළ යුතුය. ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව රටවල් හතක් අස්සන් තබා ඇති යෝජනාවට එරෙහිව ලංකාවේ විදේශ අමාත්‍යවරයා කළ ප්‍රකාශයේදී ආර්ථික අර්බුදය සමනය කරන බවත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සීමාවලට යටත්ව භාෂණයේ හා ප්‍රකාශනයේ නිදහස ආරක්ෂා කරන බවත් ජාතික ප්‍රතිසන්ධානය හා ඒකාබද්ධතාව ගොඩනැගීම අරබයා යාන්ත්‍රණයක් සකස් කරන බවත් අවධාරණය කළේය. එම අංශවලදී ශ්‍රී ලංකාව අත්කරගෙන ඇති ප්‍රගතිය නිරීක්ෂණය කරන ලෙස ද අමාත්‍යවරයා සාමාජික රාජ්‍යයන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. වෙසෙසින්ම ආර්ථික අර්බුදය හේතුවෙන් මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය වීම්වලට එරෙහිව ජනතාවට ප්‍රතිවිරෝධතා දැක්වීමට අයිතිය තිබෙන බවද විදේශ අමාත්‍යවරයා ඔහුගේ කතාවේදී පිළිගත්තේය. අමාත්‍යවරයා එම අයිතිය පිළිගත්තද ඉකුත් සෙනසුරාදා දින පැවැති සාමකාමී උද්ඝෝෂණයේදී උද්ඝෝෂණකරුවන් අත්අඩංගුවට ගැනීමේ සිදුවීම පිළිබඳ තොරතුරු මේ වන විට සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ ලෝකයට ගලා ගොස් තිබේ. යෝජනාව සම්බන්ධයෙන් ලංකාව පාර්ශ්වයෙන් ඉදිරිපත් කරන කරුණු ප්‍රායෝගික විය යුතුය. අධිආරක්ෂිත කලාප සම්බන්ධයෙන් මතුව ඇති ගැටලුවද වැදගත්ය. ඊට අදාළ අන පනත් නිසි පරිදි උපයෝගී කරගෙන තිබේද යන ප්‍රශ්නය අන්තර්ජාතික මානව හිමිකම් සංවිධාන මතු කරයි. විදේශ අමාත්‍යවරයාගේ විශිෂ්ට දේශනයෙහි අන්තර්ගත වූ හරබර වචන ප්‍රායෝගික තලයේදී ක්‍රියාත්මක වන්නේ ද යන්න ගැන එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ සාමාජික රටවල් 47 විසින් හොඳින් සලකා බලනු ලැබේ. විදේශ අමාත්‍යවරයාගේ කතාවෙන් ඡන්ද 24 ක් ලබාගත හැකි නම් අපට මෙම යෝජනාව ජයග්‍රහණය කළ හැකිය. එහෙත් තත්ත්වය ඊට වඩා වෙනස්ය. එබැවින් මෙවැනි සිදුවීම් මගින් අපට අවාසියක් සිදු වේ. මෙම යෝජනාවෙන් ලංකාව පරාජය වුවද එයින් විශාල බලපෑමක් සිදුවන්නේ නැත. ජනාධිපතිවරයා පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලීය මානව හිමිකම් අංශය හා එහි ලේකම්වරයා හමු විය. ඔවුන්ගේ ද සහාය ලබාගනිමින් හොඳ මානව හිමිකම් සැලැස්මකට යා හැකි නම් අපට මෙම යෝජනාව ජයග්‍රහණය කළ හැකිය. ශ්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවේ හිටපු කොමසාරිස් නීතිඥ ආචාර්ය ප්‍රතිභා මහානාමහේවා උපුටාගැනීම - ලංකාදීප

අධි ආරක්ෂිත කලාපය රිවස්

ජනපති අධිආරක්ෂිත කලාප ඉවත් කිරීමට සැරසෙයි.? කොළඹ නගරයේ විශේෂ මර්මස්ථානයන් කිහිපයක් අධි ආරක්ෂිත කලාප ලෙස නම් කරමින් ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා වශයෙන් නිකුත් කල ගැසට් පත්‍රය බල රහිත කිරීම සඳහා අවශ්‍ය කටයුතු සොයාබලන ලෙස ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා නීතිපතිවරයා වෙත උපදෙස් දී ඇතැයි වාර්තා වේ. මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍යංශයේ ඉහළ පෙලේ නිලධාරීන් පිරිසක් විසින් ඉදිරිපත් කල කරුණු හා නිර්දේශයන් මත ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා විසින් පසුගියදා මෙම ගැසට් පත්‍රය නිකුත් කළේය. නමුත් මෙම ගැසට් පත්‍රය හේතුවෙන් කොළඹ නගරයේ කේන්ද්‍රීය ආර්ථික කලාපය තුල ව්‍යාපාර ක්‍රියාකාරකම් සඳහා දැඩි බලපෑමක් එල්ල වනු ඇති බවට ආර්ථික විශේෂඥයින් කණ්ඩායමක් විසින් ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට දීර්ඝ කරුණු දැක්වීමක් සිදුකර තිබේ. කොළඹ නගරය තුල වරින් වර ඇතිවන උද්ගෝෂණ නිසා ආර්ථිකමය වශයෙන් සිදුවන හානිය ඉතා ඉහළ බවත්, නමුත් මෙම අධි ආරක්ෂිත කලාප නම් කිරීම හරහා වෙනත් ගැටලු ඇතිවිය හැකි බවත් එම විශේෂඥ කණ්ඩායම පෙන්වා දී තිබේ. ඒ අනුව මෙම අධිආරක්ෂිත කලාප ඉවත් කොට ඒ වෙනුවට බුද්ධි අංශ සම්බන්ධිකරණය කරගනිමින් විශේෂ ආරක්ෂක වැඩපිළිවෙලක් සකස් කරන ලෙස ජනාධිපතිවරයා මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය ප්‍රමුඛ අදාළ අංශ වෙත උපදෙස් ලබාදී තිබේ. කෙසේ වෙතත් මෙම ගැසට් නිවේදනය අවලංගු කිරීමට නම් ජනාධිපතිවරයාගේ අත්සනම යෙදිය යුතු බැවින් ජපාන සංචාරය අවසන් වී ජනාධිපතිවරයා මෙරටට පැමිණීමෙන් අනතුරුව මෙය සිදුකිරීමට නියමිත බව විශ්වසනීය ආරංචි මාර්ග තහවුරු කරයි.

ශ්‍රිලනිපයේ ව්‍යවස්ථා සංශෝධන පිළිගන්න එපා- මැතිවරණ කොමිසමට ඉල්ලීමක්

 ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ ව්‍යවස්ථාව ේසිදුකළ සංශෝධන භාර නොගන්නා ලෙස ඉල්ලමින් පකෂ් විධායක සභිකයෙක් මැතිවරණ කොමිසමෙන් ඉල්ලීමක් සි දුකර තිබේ. 

පක්ෂ සභාපති ධුරයේ නීත්‍යානුකූලභාවය සම්බන්ධයෙන් මේ වන විට අධිකරණයේ නඩුවක් පවතින බැවින් එය අවසන් වන තෙක් එම සංශෝධන භාර නොගන්නා ලෙස ඔහු  අධිකරණයෙන් ඉල්ලා සිටී.

එම සම්පූර්ණ ලිපිය පහත වේ. 

      මොන්ටේගු සරච්චන්ද්‍ර
774/ඩී, සිල්වා මාවත,
තලංගම උතුර,
මාලබේ
2022.09.09.
සභාපතිතුමා,
මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව,
සරණ මාවත,
රාජගිරිය.
සභාපතිතුමනි,
ගරු අධිකරණයේ නියෝග ලැබෙන තුරු 2022 සැප්තැම්බර් මස 02 වන දින  ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂ ව්‍යවස්ථාවෙහි අනීතිකව සිදු කර ඇති  සංශෝධන පිළිගැනීමෙන් වළකින ලෙස ඉල්ලීමයි.
(01) ඉහත නම සහ ලිපිනයැති මම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ වත්මන් සභාපති මෛත්‍රිපාල 
සිරිසේන මහතාගේ සභාපති පදවියට පත්වීම පක්‍ෂයේ ව්‍යවස්ථාවට පටහැණිව සිදුව ඇති 
හෙයින්, ඔහුගේ එම පත්වීම අත්හිටුවීමේ නියෝගයක් ලබා දෙන ලෙස ගරු 
අධිකරණයෙන් ඉල්ලා සිටිමින්, කොළඹ දිසා අධිකරණයේ ෘීඡරැ197/2022 අංක දරණ 
නඩුව පවරා පවත්වාගෙන යමි.
(02) මගේ එම පැමිණිල්ල පිළිගත් ගරු අධිකරණය ඊට පිළිතුරු හා විරෝධතා ගොනු කරන 
ලෙස එහි වග උත්තරකරුවන් වන ශ්‍රීලනිප සභාපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන, එහි ලේකම් 
දයාසිරි ජයසේකර, එහි භාණ්ඩාගාරික ලසන්ත අලගියවන්න සහ එහි ජාතික සංවිධායක 
දුමින්ද දිසානායක යන මහත්වරුන් වෙත නොතීසි නිකුත් කර තිබේ.
(03) උක්ත නඩුව මා විසින් පවරන ලද්දේ 2022/04/20 දින වන අතර, ඒ සඳහා පිළිතුරු හා 
විරෝධතා ඉදිරිපත් කිරීමට ගරු අධිකරණය විසින් වරින් වර අවසන් දින දෙකක්ම ලබා දී 
තිබියදීත් ගරු අධිකරණයට විවිධ හේතු දක්වමින් එය 2022/09/05 දින දක්වා ප්‍රමාද කළ 
වගඋත්තරකරුවන් 2022 සැප්තැම්බර් 02 දින පක්‍ෂයේ ව්‍යවස්ථාව අනීතිකව සංශෝධනය 
කරමින් පක්‍ෂ සභාපතිවරයාට ඒකාධිපති බලතල ලබාගෙන තිබේ.
(04) මෙකී ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සම්මත කර ගැනීම සඳහා පක්‍ෂය විසින් කටයුතු කළ 
ක්‍රමවේදය පක්‍ෂයේ ව්‍යවස්ථාවට පටහැණි සහ අනීතික හෙයින් එකී සම්මත කර ගැනීමට 
ඉඩ ලබා නොදෙන ලෙස ගරු අධිකරණයෙන් ඉල්ලා 2022/09/02 දින මගේ උක්ත 
නඩුවට අතුරු පෙත්සමක් ගොනු කළෙමි. අධිකරණයේ දී ඊට විරෝධය දැක් වූ පක්‍ෂය 
එකී පෙත්සමෙහි සඳහන් කරුණු පිළිබඳව කිසිවක්ම ප්‍රකාශ නොකොට පෙත්සම ඉදිරිපත් 
කිරීමේ තාක්‍ෂණික දෝෂ පෙන්වූ අතර, එකී විරෝධතා පිළිගත්  ගරු අධිකරණය එම 
අතුරු පෙත්සම නිශ්ප්‍රභා කරන ලදී. කෙසේ වෙතත් පක්‍ෂය විසින් මා අධිකරණයට 
ඉදිරිපත් කළ කරුණු කිසිවක් පිළිබඳව කිසිදු විරෝධතාවයක් ඉදිරිපත් නොකළ හෙයින්,  
මගේ එම කරුණු පක්‍ෂය විසින් ද පිළිගෙන ඇති බව මගේ විශ්වාසයයි.
(05) මෙකී සංශෝධනයෙන් පක්‍ෂ ව්‍යවස්ථාවට අලුතින්ම එක් කර ඇති 12(1)අ වගන්තියට 
අනුව පක්‍ෂයේ විධායක සභාව විසින් කිසියම් නිලයකට පත් කරගනු ලබන ඕනෑම 
නිලධාරියකු අදාළ නිලයෙන් ඉවත් කිරීමට සභාපතිවරයාට බලය ලැබේ. එමෙන්ම 13(11) 
වගන්තිය සංශෝධනය කරමින් පක්‍ෂයේ මධ්‍යම කාරක සභාවට සභාපතිවරයාගේ පත් 
කිරීම් 35 දක්වා වැඩිකරගෙන තිබේ. මෙම සංශෝධන පක්‍ෂයේ මෙතෙක් පැවති 
ප්‍රජාතත්ත්‍රවාදී පදනමට මරු පහරකි.
(06) මේ අනුව පක්‍ෂ ව්‍යවස්ථාවට පටහැණිව හා අනීතිකව පක්‍ෂයේ සභාපති පදවිය දරණ 
වත්මන් සභාපතිවරයා, ඔහුට එරෙහිවන පාක්‍ෂිකයන්ගෙන් පළිගැනීම සඳහා 
චේතනාන්විතවම සභ සැළසුම් සහගතව පාක්‍ෂිකයින් නොමඟ යවමින් මෙම නව බලතල 
ලබාගෙන ඇති බව ඉතා පැහැදිළිය.
07) 1981 අංක 1 දරණ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ පනතෙහි 8 (2) අනු වගන්තිය ප්‍රකාරව පිළිගත් දේශපාලන පක්‍ෂයක් විසින් එහි ව්‍යවස්ථාවෙහි හෝ නිලධාරී මණ්ඩලයෙහි 
සිදුකරන සංශෝධනයක් හෝ වෙනස් කිරීමක් එසේ සංශෝධනය කිරීමෙන් දින 30 ක 
කාලයක් ඇතුළත මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා වෙත ලිඛිතව දැනුම් දිය යුතුය. ඒ අනුව 
අදාළ සංශෝධන පිළිගැනීම හෝ සහ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හෝ සහ අත්හිටුවීමේ පූර්ණ 
අයිතිය මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව සතු වන බව මගේ විශ්වාසයයි.
(08) එහෙයින්, ඉහත දක්වා ඇති කරුණු පිළිබඳව මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ විශේෂ 
අවධානය යොමු කර කොළඹ දිසා අධිකරණයේ පවරා ඇති ෘීඡරැ197/2022 දරණ නඩුවේ 
අවසන් නියෝග ලැබෙන තුරු 2022/09/02 දින ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ ව්‍යවස්ථාවට 
අනීතිකව සහ කුමන්ත්‍රණකාරී ලෙස එකතු කර ඇති සංශෝධන ක්‍රියාත්මක කිරීම 
අත්හිටුවා ඒ පිළිබඳව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ ලේකම්වරයා වෙත කඩිනමින් ලිඛිත 
දැනුම් දීමක් කරන ලෙස ගෞරවයෙන් ඉල්ලමි.
මේ පිළිබඳව ඔබ දක්වන සහයෝගය ඉතා අගය කරමි.
ස්තුතියි !
මෙයට,

..................................
මොන්ටේගු සරච්චන්ද්‍ර
ශ්‍රීලනිප ජ්‍යෙෂ්ඨ විධායක සභික
දුරකථන : 0714721366

පිටපත : නීතිඥ දයාසිරි ජයසේකර මහතා (දැ.ගැ.පි)
ලේකම් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය

ශ්‍රී ලංකාවේ කඩා වැටීමට හේතු ඇමරිකාව කියයි

 දේශපාලකයන්ගේ සහ රජයේ ඇතැම් ඉහළ නිලධාරීන් තම නිලය භාවිත කරමින් වාසි ලබා ගැනීමට තැත්කිරීම ඇතුළු කරුණු රාශියක් ශ්‍රී ලංකාවේ කඩා වැටීමට හේතු වූ බව ජාත්‍යාන්තර සංවර්ධනය සඳහා වන එක්සත් ජනපද නියෝජිත ආයතනයේ ප්‍රධානී සමන්තා පවර් මහත්මිය පැවැසුවාය.

ඇමෙරිකා තනාපති කාර්යාලයේ පැවැති ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී පවර් මහත්මිය මේ බව පැවැසුවාය.

ශ්‍රී ලංකාවේ  ආර්ථික අර්බුදය හේතුවෙන් ජනවාව විදින දුෂ්කරතා දැක තමන් කනගාටුවට පත් වූ බව ද ඇය ප්‍රකාශ කළාය.

අධික ණය බර,වංචා හා දූෂණ, රසායනික පොහොර භාවිතය තහනම් කිරීම මෙන්ම දේශපාලකයන්ගේ ක්‍රියාකලාපය මෙම තත්ත්වයට මූලික හේතුව බව ද පවර් මහත්මිය වැඩිදුරටත් පැවැසුවාය.

ශ්‍රී ලංකාවට ආධාර ලැබූ පමණින් මෙම අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට නොහැකි බවත් ඒ සඳහා ආර්ථික  සහ දේශපාලනික ප්‍රතිසංස්කරණ සමාන්තරව ක්‍රියාත්මක විය යුතු බව ද කී ඇය ආර්ථික හා දේශපාලනික වගවීම අවශ්‍ය බවත් කීවාය. දේශපාලකයන් මෙන්ම රජයේ ඇතැම් ඉහළ නිලධාරීන්  තම නිලය භාවිත කරමින් වාසි ලබාගැනීමට තැත්කරන බව ද ඇය අවධාරණය කළාය.

ශ්‍රී ලංකාවට අතිරේක  සහායක් ලෙස ඇමෙරිකා ඩොලර් කෝටි 6ක මුදලක් ලබා දෙන ලබා දෙන බව ද සමන්තා පවර් මහත්මිය පැවැසුවාය.

ගෝලීය දේශපාලනයේ කක්ෂය වෙනස් කළ සැප්තැම්බර් 11 - සහන් තෙන්නකෝන්

ඒ 2001 සැප්තැම්බර් 11, අඟහරුවාදා දිනයයි. සුපුරුදු ලෙසම ඇමෙරිකානු ජනතාව උදෑසන තම රාජකාරි සඳහා පිටත්වීමට ලක ලැහැස්ති වෙමින් සිටියහ. දරුවෝ පාසල්වලට යමින් සිටියහ. එවකට ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ ජනාධිපති ජෝර්ජ් ඩබ්. බුෂ් ද බාලාංශ පාසලක දරුවන් සමඟ කාලය ගතකරමින් සිටියේය. මේ ගතකරන්නේ මුළු මහත් ඇමෙරිකාවේම අඳුරුතම දිනය බව ඔවුන් කිසිවෙකුත් නොදැන සිටියහ.

එකල ලොව පැවති එතරම් ජනප්‍රිය නොවුණු ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායමක් වූ ඔසාමා බින් ලාඩන් ප්‍රමුඛ අල්-කයිඩා සංවිධානය විසින් ඇමෙරිකාවට අයත් බෝයිං 757 වර්ගයේ ගුවන් යානා දෙකක්‌ සහ බෝයිං 767 වර්ගයේ ගුවන් යානා දෙකක් යොදාගෙන මුළු මහත් ඇමෙරිකාව වෙතම ඔවුන් එතෙක් අත්දුටු බිහුසුණුම අත්දැකීම ලබා දීමට කටයුතු කරමින් සිටියහ. සියළු සැලසුම් යථාර්තයක්‌ බවට පත්කරමින් ඇමෙරිකාවේ ආර්ථික සහ ආරක්ෂක මර්මස්ථාන කිහිපයක් ඉලක්ක කරගනිමින් ඔවුන් ප්‍රහාර දියත් කරන්නට විය.

පළමු ප්‍රහාරය එල්ලවූයේ උදෑසන 8.46 ටය. ඒ ලෝක වෙළෙඳ මධ්‍යස්ථානයේ නිවුන් ගොඩනැගිලි අතරින් උතුරු කුළුණ වෙතයි. ඉන් හරියටම මිනිත්තු 17 පසුව දකුණු ගොඩනැගිල්ල ඉලක්ක කර පෙරවරු 9.03ට ප්‍රහාරය එල්ල විය. තෙවන ප්‍රහාරය එල්ල වූයේ "පෙන්ටගනය" ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපද ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ බටහිර කොටසටයි. ඒ පෙරවරු 9.37 පමණය.වාසනාවකට මෙන් සිව්වන ප්‍රහාරය අසාර්ථක වූ අතර එහි ඉල්ලකය වූයේ කැපිටෝල් හිල් ගොඩනැගිල්ල හෝ ධවල මන්දිරය බවට අනුමාන කෙරිණි.

එසේ ඇමෙරිකාව මුහුණ දුන්නේ ඔවුන් මුහුණ දුන් විශාලතම ඛේදවාචකයටයි. ප්‍රහාරය හේතුවෙන් මරණ 2996 වාර්තා වුණු අතර 6000 වැඩි පිරිසක් තුවාල ලැබූහ. ගණනය කළ නොහැකි පාඩුවක් ඇමෙරිකානු ආර්ථිකයට සිදුවිය.ඊටත් වඩා එයින් ගෝලීය දේශපාලන සන්දර්භය තුළ ඇමෙරිකානු ප්‍රතිරූපයට එල්ල වූ විශාල පැල්ලමක් විය.

ප්‍රහාරයෙන් පසුව සුළු වෙලාවකින් ජනාධිපති බුෂ් විසින් ජාතිය අමතන ලදී. ඒ වනවිටත් බුෂ් පරිපාලනයේ දැවැන්තයන් වූ ආරක්ෂක ලේකම් ඩොනල්ඩ් රම්ස්ෆෙල්ඩ්, ජාතික ආරක්ෂක උපදේශිකා කොන්ඩලීසා රයිස් වැනි අයගේ සැනසීම සහමුලින්ම අවසන් වී තිබුණි. ප්‍රහාරය වෙනුවෙන් පිඹුරුපත් සැකසූ තැනැත්තන් දඩයම් කිරීමට වෙනුවෙන් ඔවුන් සැලසුම් සකස් කළෝය. පසුව එම සැලසුම් ලොවට හෙළිකරමින් ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව ගෝලීය යුධ මෙහෙයුමක් ප්‍රකාශ කිරීමට බුෂ් ජනාධිපතිවරයා ක්‍රියා කළේය. එහි පළමු පියවර ලෙස ත්‍රස්තවාදීන් සොයා ඇෆ්ගනිස්ථානය ආක්‍රමණය කිරීමට බුෂ් පරිපාලනය පියවර ගත්තේය.

එක් සංවිධානයක ක්‍රියාවක් එලෙස සමස්ථ ගෝලීය භූ දේශපාලනය වෙනස් කිරීමේ පියවර තැබීය. අවසානයේ ජෝර්ජ් ඩබ්. බුෂ් ගෙදර යන තුරුත් ඔසාමා බින් ලාඩන් ඝාතනය කිරීමට නොහැකි විය. ඇෆ්ගන් යුද්ධයද වසර 20 ඇදී ගියේය.කොහෙවත් සිටි සදාම් හුසේන් පෝරකේට ගියේය.රම්ස්ෆෙල්ඩ්ට පිළිකාවක් වැළඳිය. කොන්ඩලීසා සුපුරුදු පරිදි විශ්ව විද්‍යාලයේ සේවයට එක්වූවාය.බුෂ් වෙනුවට බරක් ඔබාමාත් රයිස් වෙනුවට හිලරි ක්ලින්ටනුත් පුටුවල වාඩිවූහ.කාලය විසින් මේ බොහෝ දේ වෙනස් කළත් ඇමෙරිකාවේ පරම ඉලක්කය නොවෙනස්ව පැවතුනි.

බින් ලාඩන්ගේ ඉරණම විසඳෙන්නට පටන් ගන්නේ එතැන් සිටය.ඔබාමා පරිපාලනය විසින් "Operation Neptune Spear " යනුවෙන් මෙහෙයුමක් අරඹන්නේ මේ වෙනුවෙන්මය. දශකයක් පුරාවට ලොව අසහාය බලවතා විසින් හඹා යමින් සිටි අසාර්ථක දඩයම සාර්ථක වන්නේ 2011 මැයි 02 දායි. ඒ ඇමෙරිකානු හමුදා විසින් පාකිස්තානයේ නිවසක් තුළ ඔසාමා බින් ලාඩන් ඝාතනය කිරීමෙනි.එදිනම රාත්‍රියේ ජනාධිපති ඔබාමා විසින් ජාතිය අමතා "යුක්තිය" ඉටුකළ බව ලොවට දැනුම් දුන්නේය.

නමුත් වඩාත්ම සිත්ගන්නා සුළු නිගමනය නම් බින් ලාඩන් විසින් අදින් වසර 21 පෙර සැප්තැම්බර් 11 ප්‍රහාරය නොකරන්නට ඔහු තාමත්, ඇතැම් විට ඇමෙරිකාවේ ආධාර උපකාර සහිතවම ජීවත් වන බවයි. කෙසේ වෙතත් බින් ලාඩන්ගේ සහ ඇමෙරිකාවේ මෙම වියරුව විසින් දශක දෙකක් තිස්සේ මනුෂ්‍ය ජීවිත විශාල සංඛ්‍යාවක් වෙනුවෙන් මරණයේ දොරටු විවෘත කළ අතර එදා සැප්තැම්බර් 11 ප්‍රහාරයේ සිට, වසර 20 ක්‌ ඇදී ගිය ඇෆ්ගන් යුද්ධය, ඉරාක ආක්‍රමණය, සිරියානු යුද්ධය හරහා අරාබි වසන්තයක් දක්වා වූ සිද්ධි දාමයන් තුළ අහිමි වූ දහස් සංඛ්‍යාත ජීවිතවලට යුක්තිය කිසිම දින ඉටුකළ නොහැක.

අවසානයේ අපිට ප්‍රාර්ථනා කළ හැක්කේ බලය වෙනුවෙන් පවතින තණ්හාව සහ සදාකාලික තරඟයේ ගොදුරු බවට පත්වූ සියල්ලන්ටම විමුක්තිය උදා වේවා යන්න පමණකි.

#sahantwrites 

11.09.2022

#September11 #GeorgeWBush #OsamaBinLaden #BarakObama #condoleesarice