Monday, January 23, 2023

පක්ෂය හැරුණු කොට මිනිසුන්ගේ ආකල්ප වෙනස් වී තිබේ ද?

 මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව පළාත් පාලන මැතිවරණය එළැඹෙන මාර්තු නව වැනිදා පැවැත්වීම සඳහා දින නියම කර ඇති පසුබිමක මැතිවරණය සඳහා ඉදිරිපත්වන සියළු පාර්ශව මේ වනවිට ඒ වෙනුවෙන් ලකලැහැස්ති වෙමින් සිටිති. එසේම එම පාර්ශවවලට සහය දක්වන පුරවැසියන් ද විවිධ මාධ්‍ය ඔස්සේ තමන්ගේ අදහස් දක්වමින් සිටියි. තමන් විශ්වාසය තබා ඇති දේශපාලන කණ්ඩායමේ ඉදිරි ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් ඔවුනොවුන් එකිනෙකා ගැටෙමින් අදහස් පළකරමින් සිටියි.


මෙම මැතිවරණය වෙනත් මැතිවරණවලට වඩා සැබවින්ම වැදගත් එකකි. රට මුහුණ දුන් දැවැන්තම ආර්ථික-දේශපාලන අර්බුදයෙන් පසුව මහජන මතය ව්‍යවස්ථානුකූලව උරඟා බැලෙන ප්‍රථම අවස්ථාව මෙය වන බැවින් මෙමඟින් නිරූපණය වන්නේ සැබෑම මහජන මතය බවට අනුමාන කළ හැකිය. ලෝකයේම අවධානය දිනාගත් පුරවැසි අරගලයකින් පසුව ඔවුන්ගේ මතයේ හැසිරීම නැවත වතාවක් කුමන ආකාරයෙන් නිරූපණය වනු ඇත්දැයි බැලීමට මෙය කදිම අවස්ථාවකි.

වර්තමානයේ ආණ්ඩු බලය හොබවන ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ මෙන්ම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ප්‍රමුඛ ජාතික ජන බලවේගය මුහුණ දෙන තීරණාත්මකම මැතිවරණය ද මෙය වනු නිසැකය.එක් පාර්ශවයක් බලයේ රැඳී සිටීම අරමුණු කරගෙනත් අනෙක් පාර්ශවය බලය ලබාගැනීම අරමුණු කරගෙනත් මෙවර තරඟ බිමට පිවිසෙයි.


පොදුජන පෙරමුණ කෙරෙහි මහජනතාව තුළ වූ විශ්වාසය දැඩි ලෙස පළුදු වී ඇති පසුබිමක මේ වන ජාතික ජන බලවේගය වටා යම්කිසි ජන ඒකරාශී වීමක් දක්නට හැකිය. පොදුජන පෙරමුණ සතුව තිබූ ඡන්දවලින් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් ජාතික ජන බලවේගය වටා එකතු වී තිබීමත්, කුළුදුල් ඡන්දවලින් බොහොමයක් ද ඔවුන් වෙත ආකර්ෂණය වීමේ පසුබිමක් නිර්මාණය කොට තිබේ. සමගි ජන බලවේගය පසුගිය පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ දී ලබාගත් ඡන්ද ප්‍රතිශතයේද මෙවර සුළු වෙනසක් විය හැකි බවට අනුමාන කළ හැකි අතර සුළු ජනකොටස්වල වැඩි සහයෝගය ඔවුන් වෙත ලැබෙනු ඇතිබව සිතිය හැකිය.කෙසේවෙතත් සමාජ මාධ්‍ය තුළින් නියමාකාරයෙන් පුරවැසි මතය නිරූපණය නොවුනත් යම් ආකාරයක පූර්ව නිගමනයකට පැමිණීමට එතුළින් හැකියාව ලැබේ.මෙම මැතිවරණයෙන් ලැබෙන අවසාන ප්‍රතිපලය කුමක් වුවත් එය ලාංකීය සමාජය තුළ පවතින දේශපාලනමය බෙදීම තවදුරටත් තහවුරු කරන ප්‍රතිපලයකි.


මේ අතරවාරයේ බොහොමයක් පිරිස් ස්වාධීනව අදහස් පලකිරීමට බොහෝ වෙහෙසක් ගනියි. ස්වාධීනව පසුවීම තරම් නිවට දේශපාලන ක්‍රියාවක් තවත් නැති තරම්ය.අනෙක් අතට එය ප්‍රයෝගික නැත. ඕනෑම පුද්ගලයෙකුට මතයක් ඇත.වරෙක ආචාර්ය කොල්වින් ආර්.ද සිල්වා ස්වාධීන මන්ත්‍රීවරුන් හඳුන්වා දී ඇත්තේ ඔලු තුනේ බුරුවන් ලෙසය. එබැවින් වැරදි හෝ නිවැරදි තම මතය විශ්වාස කිරීමට හෝ ප්‍රකාශ කිරීමට තරම්වත් කොඳු නාරටියක් දේශපාලන සත්ත්වයෙකුට තිබිය යුතුය. අනෙක් අතට පුරවැසියෙකු ලෙස ඔහුගේ හෝ ඇයගේ වටිනාකම ඔපවත් කරන ඡන්ද අයිතිය භාවිතා නොකර සිටීම ද නොකළ යුත්තකි.


මෙහිදී දේශපාලන කණ්ඩායම්වල සිදුව ඇති මතවාදී වෙනස්කම්ද ඡන්දදායක හැසිරීමට බලපෑම් ඇති කරනු ඇත.ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ තමන් විසින් දරන ලද ජාතිකවාදී ප්‍රතිපත්තියෙන් යම්තාක් දුරකට බැහැරව සිටියි. ජවිපෙ ප්‍රමුඛ පාර්ශවයද පෙර දැරූ මාක්ස්වාදී අදහස්වලින් වියුක්තව මැද මාවතක දේශපාලනය ගෙන යන බව පෙනීයයි. පසුගිය වසරේ සිදුවූ දේශපාලන සිද්ධීන් විසින් දේශපාලන පක්ෂවලට සහ ඒවායේ පැවැත්මට හා ව්‍යූවහයට සිදුකරන ලද බලපෑමේ ප්‍රතිපලයක් ලෙස ඒ ඒ දේශපාලන කඳවුරු තුළ මෙකී මතවාදී විපර්යාසයන් සිදුවී ඇති බව හැඟේ.දේශපාලන පක්ෂවල වෙනසක් සිදුවී ඇතත් පුරවැසියන් තුළ යහපත් පරිවර්තනයක්‌ සිදුවී නැති බව බොහොමයකගේ අදහසයි.


එක් තැනකින් ඉවත් වී තවත් තැනකට එක්වීම, නැතිනම් ජනප්‍රියවාදී දේශපාලන රැල්ලට හසුවීම නිසා බහුතරයක් තම දේශපාලන කඳවුර වෙනස්කර ඇති නමුත් සැබවින්ම ඔවුන් මතවාදී වශයෙන් වෙනස් වී නැත.මීට හොඳම උදාහරණය පොදුජන පෙරමුණ බලයට ගෙන ඒමේ අරමුණින් ක්‍රියාත්මක වූ අජෙන්ඩාවේ ගොදුරු බවට පත්වූ ජාතිකවාදී පාර්ශව බොහොමයක් මේ අවස්ථාවේ ජනප්‍රිය ජාතික ජන බලවේගය වටා එකතු වීමයි. ජාතික ජන බලවේගයට එරෙහිව එල්ලවන විවේචනයන්ට එරෙහිව ආවේගශීලි වන බොහොමයක් පිරිස් මෙම පාර්ශවයේ වන අතර ඔවුන් ජාතික ජන බලවේගයේ ප්‍රතිපත්ති හෝ දර්ශනය පිළිබඳව අවබෝධයකින් තොරව පසුවෙයි.


පුරවැසියන් බහුතරයක් දේශපාලන පක්ෂවලට සහයෝගය ලබාදෙන්නේ එම පක්ෂවල ප්‍රතිපත්ති පිළිබඳ අවබෝධයකින් තොරව බව මෙයින් පෙනීයයි.ඒ වෙනුවට ඔවුන් බොහොමයක් පුද්ගලවාදී දෘෂ්ටිකෝණයකින් බලා මැතිවරණවලදී තීරණ ගැනීම සිදුවෙයි.නිදහසින් පසු සියළුම මැතිවරණවල පොදු ලක්ෂණයකි මෙය.පුද්ගලයන් පමණක් නොව දේශපාලන පක්ෂ අතර සිදුවන සන්ධාන ගතවීම්වලදී ද සිදුවන්නේ මෙයයි.2005 න් පසු මෙරට සිදුවූ ගොන්-මීහරක් පන්නයේ දේශපාලන සන්ධාන මීට හොඳම උදාහරණයන්ය. එකිනෙකට සම්පුර්ණයෙන්ම වෙනස් දේශපාලන කඳවුරු සන්ධානගත වන්නේ පෞද්ගලික වාසියට මිස ප්‍රතිපත්තිමය තීරණ මත නොවන බව එයින් මනාව පැහැදිලි වේ.මෙම මැතිවරණයේදීත් එයින් වෙනස් ප්‍රතිපල අපේක්ෂා කළ නොහැකිවනු ඇත. අඩුවැඩි වශයෙන් සියලුම පාර්ශවයන්හි පවතින පුද්ගල කේන්ද්‍රීයත්වයත්, සමාජ සුබසාධන ප්‍රතිපත්ති මත පදනම් වූ මැතිවරණ පොරොන්දුත් පුරවැසියන් ඒ මත යැපෙන්නන් බවට පත්කර ඇත. කුළුදුල් ඡන්දදායකන් ද සෑම මැතිවරණයකදී මෙන්ම ජනප්‍රියවාදී කඳවුර වෙත ආකර්ෂණය වීමේ නියතය නිසාම අපේක්ෂිත අරමුණු ඉටුවීමේ සම්භාවිතාව ඉතා අඩු සේම සමාජ මාධ්‍යවල පුරවැසි හැසිරීමෙන් ද සියළුම පාර්ශවයන්හි දේශපාලන බුද්ධිය කුමන මට්ටමක පවතින්නේ ද යන්න පිළිබඳව තේරුම්ගත හැකිය. පක්ෂය හැරුණු කොට මිනිසුන්ගේ ආකල්ප වෙනස් වී ඇත්ද?


#sahantwrites

23.01.2023


Friday, January 20, 2023

ශ්‍රී ලංකාව සහ ඉන්දියාව අතර ඒකාබද්ධ පොදු වැඩසටහනක්

 ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණය පිළිබඳ ඉන්දීය රජයෙන් සුබවාදී ප්‍රතිචාරයක්



 

 

ශ්‍රී ලංකාව සහ ඉන්දියාව අතර ඒකාබද්ධ පොදු වැඩසටහනක් ක්‍රියාවට නැංවීමට ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සහ ඉන්දීය විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය ආචාර්ය එස්. ජයශංකර් මහතා අතර පැවති සාකච්ඡාවේ දී එකඟතාව පළ කෙරිණි.

 

ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සහ ඉන්දීය ‍විදේශ අමාත්‍යවරයා අතර හමුව අද (20) පෙරවරුවේ ජනාධිපති කාර්යාලයේ දී පැවැත්වුණු අතර මෙහිදී ජනාධිපතිවරයා විසින් ඉන්දීය විදේශ අමාත්‍යවරයාව ඉතා සුහදශිලීව පිළිගනු ලැබීය.

 

මෙම නිල සාකච්ඡාවලට පෙර ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සහ ඉන්දීය විදේශ අමාත්‍යවරයා කොළඹ, පැජට් පාරේ පිහිටි ජනාධිපති නිල නිවසේ දී විශේෂ සාකච්ඡාවකට ද එක් වූහ.

 

දෙරට අතර දේශපාලන, ආර්ථික සහ සමාජයීය කරුණු රැසක් පිළිබඳ මෙන්ම ආයෝජන කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ද එහිදී දීර්ඝ ලෙස සාකච්ඡා කෙරිණි.

 

ශ්‍රී ලංකාවේ ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණ කටයුතු පිළිබඳ විශේෂ අවධානයක් යොමු වූ අතර ඒ පිළිබඳ ඉන්දීය රජය පාර්ශ්වයෙන් සුබවාදී ප්‍රතිචාරයක් පළ විය.

 

‍ඉන්දීය හිටපු අග්‍රාමාත්‍ය පී.වී නරසිම්හ රාඕ මහතාගේ පාලනය ආරම්භ වූ 1991 වර්ෂයේදී ඉන්දියාවට ද අද ශ්‍රී ලංකාව මුහුණ දී ඇති අන්දමේ ආර්ථික අර්බුදයකට මුහුණදීමට සිදුවූ බව සිහිපත් කළ ඉන්දීය විදේශ අමාත්‍යවරයා ඉන්දීය රජය එම අර්බුදය සමනය කර ගනු ලැබුවේ රජය සතු රන් සංචිත උකස් තැබීමේන් බව ද සිහිපත් කළේය.

 

එබැවින් අද ශ්‍රී ලංකාව මුහුණ දී සිටින තත්ත්වය පිළිබඳ මනා අවබෝධයක් ඉන්දියාවට ඇති බව පැවසූ ජයශංකර් මහතා ශ්‍රී ලංකාව මුහුණ දී ඇති වත්මන් ආර්ථික ගැටලු විසඳා ගැනීමට ඉන්දීය රජයෙන් ලබාදිය හැකි සෑම සහායක්ම ලබා දෙන බව පැවසීය.

 

අනතුරුව ජනාධිපති කාර්යාලයේ දී ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සහ ඉන්දීය විදේශ අමාත්‍යවරයා අතර පැවති හමුවේ දී ගිවිසුමකට අත්සන් තැබුණු අතර ඉන්දීය රජයේ සහාය ඇතිව ක්‍රියාත්මක සංවර්ධන ව්‍යාපෘති කිහිපයක් මාර්ගගත තාක්ෂණය ඔස්සේ විවෘත කිරීම ද සිදු විය.

 

ඉන්දීය රජයේ සහාය මත මෙරට ක්‍රියාත්මක ඉහළ බලපෑමක් ඇති ප්‍රජා සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිවල (HICDP- High Impact Community Development Project ) සීමාවන් ඉහළ නැංවීමට අදාළ ද්වීපාර්ශ්වීය ගිවිසුමට මෙහිදී අත්සන් තැබිණි.

 

ශ්‍රී ලංකා පාර්ශ්වය වෙනුවෙන් මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් මහින්ද සිරිවර්ධන මහතා ගිවිසුමට අත්සන් තැබූ අතර ඉන්දීය පාර්ශ්වය වෙනුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දීය මහකොමසාරිස් ගෝපාල් බාග්ලේ මහතා ඊට අත්සන් තැබීය.

 

ඉන්දීය රජයේ සහාය ඇතිව ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රියාත්මක ප්‍රජා සංවර්ධන ව්‍යාපෘති රැසකට මඟ පෙන්වනු ලබන මෙම ගිවිසුමට 2005 වසරේ මැයි මාසයේදී අත්සන් තැබිණි. එහි තනි පුද්ගල ව්‍යාපෘති සීමාව ශ්‍රී ලංකා රුපියල් මිලියන 300 ක් වූ අතර එය ශ්‍රී ලංකා රුපියල් මිලියන 600ක් දක්වා දෙගුණ කිරීම අද අත්සන් තැබූ ගිවිසුම මගින් සිදු කෙරේ.

 

මේ අතර අග්‍රාමාත්‍ය නරේන්ද්‍ර මෝදි මහතා 2017 වස‍රේ ශ්‍රී ලංකාවේ සිදු කළ සංචාරයේ දී ඉන්දීය රජය සහ ජනතාව විසින් ශ්‍රී ලංකාවට ලබා දෙන ත්‍යාගයක් ලෙස උඩරට නැටුම් සඳහා ඇකඩමියක් ඉදිකිරීමට මුල්ගල් තැබිණි. මහනුවර ඓතිහාසික දළදා මාළිගාව අසළ ඉදිකෙරුණු එම ඇකඩමිය මාර්ගගත තාක්ෂණය ඔස්සේ විවෘත කිරීම ද මෙහිදී ඉන්දීය විදේශ අමාත්‍යවරයා අතින් සිදු විය.

 

ඉන්දියානු රජයේ සහාය ඇතිව මෙරට ක්‍රියාත්මක නිවාස ව්‍යාපෘතිය යටතේ වැඩ නිම කෙරුණු නිවාස 300ක් (ගාල්ල, මහනුවර, නුවරඑළිය – නිවාස 100 බැගින්) භාරදීම ද මෙහිදී ඉන්දීය විදේශ අමාත්‍යවරයා අතින් මාර්ගගත තාක්ෂණය ඔස්සේ සිදු කරනු ලැබීය.

 

නිවාස 60,000ක මෙම ව්‍යාපෘතියට අදාළ නිවාස 50,000ක ඉදිකිරීම් අවසන් කර තිබේ. වතුකරයේ ජනතාව වෙනුවෙන් නිවාස 4000ක ඉදිකිරීමේ ව්‍යාපෘතියේ තුන්වන අදියර මේ වන විට ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින අතර ඒ යට‍තේ ඉදිකෙරුණු නිවාස 3300කට වැඩි ප්‍රමාණයක් මේ වන විටත් ප්‍රතිලාභීන් වෙත ලබා දී අවසන්ය.

 

ශ්‍රී ලංකාවේ අඩු ආදායම් ලාභී පවුල් වෙනුවෙන් ඉන්දීය රජයේ සහාය ඇතිව ක්‍රියාත්මක “ආදර්ශ ගම්මාන නිවාස වැඩසටහන” යටතේ අනුරාධපුර සහ බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කවල ඉදිකෙරුණු නිවාස ප්‍රතිලාභීන් ද වෙත ලබාදීම සංකේතවත් කිරීම ද මෙහිදී සිදු කෙරිණි.

 

විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය අලී සබ්‍රි, බුද්ධශාසන, ආගමික හා සංස්කෘතික කටයුතු අමාත්‍ය විදුර වික්‍රමනායක, ජල සම්පාදන හා වතු යටිතල පහසුකම් සංවර්ධන අමාත්‍ය ජීවන් තොණ්ඩමන්, ජාතික ආරක්ෂාව පිළිබඳ ජනාධිපති ජ්‍යෙෂ්ඨ උපදේශක සහ ජනාධිපති කාර්ය මණඩල ප්‍රධානි සාගල රත්නායක, ජනාධිපති ලේකම් සමන් ඒකනායක යන මහත්වරු සහ බුද්ධශාසන, ආගමික හා සංස්කෘතික කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්, නාගරික සංවර්ධන හා නිවාස අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ඇතුළු රාජ්‍ය නිලධාරීහු සහ ඉන්දීය රජයේ විශේෂ නියෝජිත පිරිසක් මෙම සාකච්ඡාවට එක්ව සිටියහ.







Monday, January 16, 2023

අඳුරු ජනවාරියට වසර දහයයි

 අඳුරු ජනවාරියට වසර දහයයි.


2013 වර්ෂය ශ්‍රී ලාංකීය දේශපාලන සහ අධිකරණ ඉතිහාසයේ නොමැකෙන සිද්ධීන් රැසක් සිදුවූ වසරක් ලෙස හැඳින්විය හැක. ශ්‍රී ලංකාවේ අධිකරණ ක්ෂේත්‍රයට හා එහි පැවැත්මට ඉතා තීරණාත්මක බලපෑමක් කළ කාල වකවානුවක්‌ ලෙස එයා හැඳින්විය හැකි අතර අතර එම සිද්ධීන් කෙමෙන් මිනිසුන් වෙතින් අමතකව යන බැවින් ඒවා මෙලෙස ස්මරණය කිරීම වටී.


ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම කාන්තා අග්‍රවිනිශ්චයකාරවරිය වූ ආචාර්ය ශිරාණි බණ්ඩාරනායක මහත්මියට එරෙහිව එවකට රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව විසින් දෝෂාභියෝගයක් ගෙන ඒම, එහි ව්‍යවස්ථානුකූලභාවය හා මතභේදකාරී ආකාරයෙන් ඇයව ධූරයෙන් නෙරපා හැරීමත් නිසා සමස්ථ අධිකරණ ක්ෂේත්‍රයේම එකල උණුසුම් තත්ත්වයක් නිර්මාණය විය. 


 ආචාර්ය බණ්ඩාරනායක සතුව ඇත්තේ ඉතා ආකර්ෂණිය වෘත්තිමය ජීවිතයකි.ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රමුඛතම නීති ශාස්ත්‍රාලය වන කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ නීති පීඨයේ පීඨධිපතිනියක වීමත්, එම විශ්වවිද්‍යාලයේම වැඩ බලන උපකුලපතිනියක වීමත්,1996 දී ශ්‍රී ලංකාවේ ලාබාලතම හා පළමු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරිය වීමත්,2011 වසර වනවිට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ වැඩිම කාලයක් ගතකර තිබූ විනිශ්චකාරවරයා වීමත්, අවස්ථා 11 කදී වැඩබලන  ලෙස පත්වීමත් ආදී උවමනාවටත් වඩා සුදුසුකම් සපුරා ගරු අග්‍රවිනිශ්චයකාර ධූරයට ඇය පත්වෙන්නේ 2011 වර්ෂයේදීය.


ඇය තුළ වන නීතිගරුකභාවයත්, සෘජු තීන්දු ලබාදීමේ ගුණයත්, වෘත්තීය ගරුත්වයත් එවකට පාලන තන්ත්‍රයට ඇය කෙරෙහි ඇති කළේ යහපත් ආකල්පයක් නොවේ.

එවැනි පුද්ගලයෙක් මෙවැනි වගකිවයුතු ධූරයක සිටීම පාලකයන්ට හිසරදයක් වී තිබුණි. මුල් කාලයේදී ආචාර්ය බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුවත් සමඟ නීතියට අනුකූල පරිද්දෙන් සහයෝගයෙන් කටයුතු කළාය.


නමුත් 2012 වර්ෂයේ දිවි නැගුම පනත් කෙටුම්පත අභියෝගයට ලක්කරමින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඉදිරිපත් වූ පෙත්සම් අග්‍රවිනිශ්චයකාර බණ්ඩාරනායක ප්‍රමුඛ ත්‍රිපුද්ගල විනිසුරු මඬුල්ලක් හමුවේ විභාගයට ගැනීමත්, එහි ව්‍යවස්ථානුකූලභාවය පිළිබඳව පැවති ගැටළුකාරී තත්ත්වය නිසාවෙන් එය ජනමත විමසුමක් මඟින් සම්මත කිරීම යෝග්‍ය බව නිර්දේශ කිරීමත්, ජනාධිපතිවරයාගේ සොහොයුරා යටතේ එම විෂය පථයන් පැවතීමත් ආදී හේතූන් මත අගවිනිසුරුවරිය කෙරෙහි නොමනා ද්වේශයක් එවකට ජනාධිපතිවරයා අගවිනිසුරුවරිය කෙරෙහි ඇතිකරගෙන සිටියේය.මේ සියලු කරුණු පාදක කොටගෙන චෝදනා 14 කින් යුත් දෝෂාභියෝගය යෝජනාවක් බණ්ඩාරනායක අගවිනිසුරුතුමියට එරෙහිව පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන ලදී.


අපක්ෂපාතීත්වය පිලිබඳ ගැටළුකාරී වූ පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවක් ඉදිරියේ, තමාට එරෙහි චෝදනාවන්ට පිළිතුරු දීමට ප්‍රමාණවත් කාලයක් පවා අහිමිව පසුව අවම අධ්‍යාපන සුදුසුකම්වත් නැති පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ගේ අවලාද, අපහාස විඳීමට ශ්‍රී ලංකාවේ උත්තරීතර ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ ගරු අගවිනිසුරුවරියට සිදුවීම කෙතරම් ලැජ්ජාසහගත ද යන්න සිතිය යුතුය. මේ අතර ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන් වන් එන්.ජී. අමරතුංග, කේ. ශ්‍රීපවන්, ප්‍රියසාත් ඩෙප් යන මහත්වරුන්ගෙන් සමන්විත ත්‍රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ල, අගවිනිසුරුවරියට එරෙහිව පියවර ගැනීමට පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවකට බලයක් නොමැති බවට තීන්දු කළ අතර අගවිනිසුරුතුමියගේ ඉල්ලීම සලකා බැලූ අභියාචනාධිකරණය ද තේරීම් කාරක සභාවට එලෙස සිදුකිරීමට සුජාතභාවයක්‌ නොමැති බව ප්‍රකාශ කළේය.


දේශපාලන උට්ඨානයක් පතා අතීතය අමතක කරමින් සිටින විමල් විරවංශ, අනුර ප්‍රියදර්ශන යාපා, සුසිල් ප්‍රේම්ජයන්ත්, පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි වැනි දේශපාලනඥයන් පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවේදී අධිකරණය ව්‍යවස්ථාදායකයට යටකරමින්, එහි ස්වාධීනත්වය කෙළෙසමින් කටයුතු ආකාරය පිළිකුල් සහගතය. එසේම බොහෝ දෙනෙක් පොලිසියේ සිටි හොඳ මිනිසෙක් යැයි හඳුන්වන හිටපු පොලිස්පති එන්.කේ. ඉලංගකෝන්, අගවිනිසුරු නිලනිවස ඉදිරියේ ආණ්ඩුවේ බත්බැලයන් අරක්කු කාලට බජව් දමන විට, යාබද පොලිස්පති නිල නිවසේ සිට රෙදි පොරවන් නිදා ගත්තේ කෙසේදැයි යන්නත් ප්‍රශ්න කළ යුතුය.


මේ සියල්ල සිදුවන විට ජනාධිපතිවරයා තෘප්තිමත් කිරීමට ඇය ඉදිරියේ ඉතා පහසු මාර්ගයන් තිබූ විටදීත් බණ්ඩාරනායක මහත්මිය තම ආත්මගරුත්වයත්, වෘත්තීය ගරුත්වයත් වෙනුවෙන් අසීරු මාර්ගයේ ගමන තෝරාගත්තේ ඇයට අනාගතයේදී මුහුණ දීමට සිදුවන සියලු ප්‍රතිවිපාක පිලිබඳ අවබෝධයෙනි. අල්ලසට, වරප්‍රසාදවලට ලෝභකමෙන් හෝ බලයට, මරණයට බියෙන් ඇය තම හෘද සාක්ෂිය අහිමිකරනොගත් අතර තම වෘත්තීය පවා නොදුන්නාය.


ඇයව ඉතාමත් පහත් ආකාරයෙන්, ජනරජයේ අගවිනිසුරුවරිය තබා අන් කිසිදු කාන්තාවක් අත් නොවිඳිය යුතු තත්ත්වයකට පත්කර ධූරයෙන් නෙරපා දැමීමට එවකට ආණ්ඩුව කටයුතු කළේ පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩල නීති විශාරදයන් පවා මෙම පිළිවෙත කෙරෙහි එල්ල කළ විවේචනයන්, ශ්‍රී ලාංකික අධිකරණ ක්ෂේත්‍රයේ, නීතිඥ සංගමයේ දැඩි විරෝධය තුට්ටුවකටවත් මායිම් නොකර බව මතක් කළ යුතුය.එදා අවුරුදු එකොළහක් තරම් වූ මට මේ පිළිබඳව ඇති එකම මතකය ශිරාණි බණ්ඩාරනායක, කොළඹ 07 බෞද්ධාලෝක මාවතේ පිහිටි අගවිනිසුරු නිල නිවසින් පිටත්වන අවස්ථාව පමණකි.කෙසේ වෙතත් මේ ක්‍රියාදාමයේ වූ ව්‍යවස්ථා විරෝධී බව නිසාම 2015 ජනවාරි මාසයේ අගදී ශිරාණි බණ්ඩාරනායක මැතිණිය නැවතත් මෙරට අගවිනිසුරු ධූරයට පත්විය.එය ලාංකීය අධිකරණ ක්ෂේත්‍රයේත් ස්වාධීනත්වයේත්, රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේත් ප්‍රතිෂ්ඨාපනයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.


මෑතකදී  නීතියේ දෙවඟනගේ සළුපට අහසට ගොස් ඇතැයි කෑ මොරදුන් මහත්වරුන් එදා පාර්ලිමේන්තුවේ උන්මත්තකයන් ලෙස හැසිරෙන විටදීත්, අසීමිත බලයකින් සම්ප්‍රයුක්ත ජනාධිපතිවරයෙක් නීතියේ දෙවඟන අතවරයට ලක්‌කරන විටදීත් , අගවිනිසුරු නිල නිවස ඉදිරිපිට බත් පැකට් එකට බජව් දමන විටත් ඒ කිසිවක් මඟහැර පහසු මගක් වෙනුවෙන් ඇය තම ආත්ම ගරුත්වය පවා නොදුන්නාය.


ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව සැබෑ අධ්‍යාපනයේ වෙනස නිසාවෙනි. මෙවැනි පෞරුෂ කියවීම තුළින් ධනය, බලය, වරප්‍රසාද හමුවේ තම ප්‍රතිපත්ති බිලි නොදිය යුතුබව අප උගත යුතුය. ජරාජීර්ණ දේශපාලනයට තම උදාර අරමුණු උකස් නොකළ යුතු බවත් අන් සැමට වඩා තම ආත්ම ගරුත්වයත්, හෘද සාක්ෂියත් උසස් බවත් මතක තබා ගත යුතුය.


අවසාන වශයෙන් කිවයුතු යමක් ඇත. එනම්,


සෑම වෘත්තීයකම ශිරාණිලා හිඳී. ඔවුන් බලගැන්වීම සහ ඔවුන් හා පෙලට සිට ගැනීම කාලීන අවශ්‍යතාවයක්ව බවට පත්ව තිබේ.එසේ ප්‍රතිපත්ති හා දර්ශනයන් ගරු කරන මිනිසුන් පිරි සමාජයක් බිහිකිරීම අප ඉදිරියේ ඇති පරම වගකීම බවයි.


#sahantwrites

16.01.2023


Saturday, January 14, 2023

ඔබ ඔබම විය -සිරිසේන සහ බෝම්බ


300 කට ආසන්න පුරවැසියන් සංඛ්‍යාවට ජීවිත අහිමි කළ පාස්කු ඉරුදින බෝම්බ ප්‍රහාරය වළක්වා ගැනීමට පියවර නොගත්තේ ය, යන පදනම මත හිටපු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන වෙත රුපියල් මිලියන 100 වන්දියක් වින්දිත පාර්ශවයන් වෙත ගෙවීමට ශ්‍රී ලංකා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය පසුගිය දොළොස්වනදා නියෝග කළේය. ඉන් දින කිහිපයකට ඉහත දී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ මහලේකම් දයාසිරි ජයසේකර ලිපියක් නිකුත් කරමින් සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාට පෙර සිටි සියළුම ජනාධිපතිවරුන් ද ඇතැම් විට බෝම්බ පිපිරීම් වළක්වාලීමට පියවර ගෙන නැතැයි යන ආකාරයේ ප්‍රකාශයක් කළේය.දයාසිරි ජයසේකර වුවමනාවෙන් අමතක කර දැමීමට උත්සාහ කරන සත්‍යය කුමක්ද?


ජයසේකර මහතා මෙම ප්‍රකාශය කරන්නේ හිටපු ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග විසින් සිදුකරන ලද ප්‍රකාශයකට පිළිතුරු වශයෙනි. ජනාධිපති කුමාරතුංග පවසා සිටියේ රාජ්‍යයේ ආරක්ෂාව ජනාධිපතිවරයෙකු සතු ප්‍රමුඛතම වගකීම බවත් කිසිලෙසකින් එය පැහැර හැරීම නොකළ යුතු බවයි. පාස්කු ත්‍රස්ත ප්‍රහාරය පිළිබඳව ජනාධිපති සිරිසේනගෙන් විමසන සියලු අවස්ථාවන්හිදී ඔහු ද පවසන්නේ, මෙරට බෝම්බ ප්‍රහාරයක්‌ සිදුවූයේ තමාගේ පාලන සමයේ පමණක් නොවන බවත්, තමාට පෙර සිටි සියළුම ජනාධිපතිවරුන් යටතේ ද " මෙවැනිම " බෝම්බ පිපිරීම් සිදුවී ඇති බවත් ය.


මෙරට සිවිල් යුද්ධය ආරම්භ වන්නේ ජනාධිපති ජේ. ආර්.ජයවර්ධනගේ සමයේ ය.එතැන් පටන් සිවිල් යුද්ධය 2009 වර්ෂයේ අවසන් වන තෙක් මෙරට ජනාධිපතිවරුන් පස් දෙනෙක් යටතේ පාලනය වී තිබුණි. ලොව දරුණුතම ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක්‌ සමඟ සිවිල් යුද්ධයක් පවතින රටක කුමන හෝ පරිමාණයේ බෝම්බ පිපිරීම්, වෙඩි තැබීම් ආදිය සිදු නොවේ යැයි යන බලාපොරොත්තුව තැබිය නොහැකිය.එසේම සිවිල් යුද්ධයක්‌ යනු සුවිශේෂී තත්ත්වයක් බැවින් සිදුවන සියලුම බෝම්බ පිපිරීම් වළක්වා ගැනීමද කුමන හෝ පාර්ශවයක් වෙතින් අපේක්ෂා කිරීමට නොහැකිය.සිරිසේනට පෙර සිටි ජනාධිපතිවරුන් යටතේ පැවතියේ එම තත්ත්වයයි. 2009 සිට ආරක්ෂක අංශ විසින් පශ්චාත් යුධ සාමය තහවුරු කොට තිබූ අතර එවකට සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා යටතේ පැවතියේ සමකාමී වාතාවරණයකි. එහෙයින් ඔහු සෑම තැනකම සඳහන් කරන " මෙවැනිම"  ආකාරය කුමක්ද යන්න ගැටලුවකි.


බෝම්බ පිපිරීම මදකට පසෙකින් තබමු. බෝම්බය පිපිරී යාමෙන් අනතුරුව සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා විසින් ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරය දෙස බලමු.1998 දී ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකු පරිශ්‍රයට බෝම්බ ලොරියක් කඩා වැදී සිදුකරන ලද විනාශකාරී අවස්ථාවේ දී වුවත් එවකට ජනාධිපතිවරිය විසින් ඉතාම කෙටි කාලයක් තුළ රටේ තත්ත්වය යථා තත්ත්වයට ගැනීමට කටයුතු කළාය. දළදා මාලිගාවට බෝම්බ ප්‍රහාරයක් එල්ල වූ අවස්ථාවේදී ඇය විසින්ම සිදුවීමට ගිය ප්‍රචණ්ඩකාරී තත්ත්වයන් පාලනය කළාය. අලිමංකඩ ප්‍රහාරය සිදුවන අවස්ථාවේ ඇය තම ඇසට ප්‍රතිකාර ගැනීමට විදේශගත වී සිටියත් ඇය එය අතරමග නවතා පැමිණීමෙන් යාපනය නගරය අල්ලා ගැනීම වැලැක්වූවාය.කැබිතිගොල්ලෑව බස් බෝම්බය සිදු වූ අවස්ථාවේ එවකට ජනාධිපතිවරයා සුළු මොහොතකින් වින්දිතයන් හමුවීමට ගියේය.නමුත් සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා ගුවන් ගමන්වාර කිහිපයක් තිබියදීත් ලංකාවට පැමිණියේ පසුවය. එසේම අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් වහාම ආරක්ෂක කවුන්සිලය කැඳවීමට පියවර ගත්තත් ජනාධිපතිවරයා විසින් ඒ සඳහා සහභාගී නොවන ලෙස වගකිවයුත්තන්ට දැනුම් දී තිබුණි. මෙවැනි හදිසි අවස්ථාවක රාජ්‍ය නායකයෙකු වෙතින් අපේක්ෂිත   කාර්යක්‌ෂමතාවය සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා විසින් දැකීමට නොහැකි විය.


2018 ඔක්තෝම්බර් මාසයේ සිට සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා හැසිරුණේ, ජනරජයේ ජනාධිපතිවරයා තබා නූගත් ග්‍රාම්‍ය වැසියෙකුවත් හැසිරිය යුතු අන්දමට නොවේ. නීත්‍යානුකූල නොවන අන්දමින් අගමැතිවරයෙකු පත්කිරීම, පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම ආදී ඔහුගේ ක්‍රියාවන් ජනාධිපති ධූරය මහජනතාව තුළ අගෞරවයට ලක්‌ කළේය. පාස්කු ප්‍රහාරයට පෙර අවස්ථා හතරකදී ඔහුට වගකිවයුතු පාර්ශව විසින් මේ පිළිබඳව දැනුම් දී තිබුනත් ඔහු ඒ වෙනුවෙන් කිසිඳු පියවරක් ගැනීමට කටයුතු නොකර ඇත. ඔහුට පෙර සිටි ජනාධිපතිවරුන් මෙවැනි අවස්ථාවන්හි දී ඒ පිළිබඳව ආරක්ෂක කවුන්සිලය දැනුවත් කර අවශ්‍ය පියවර ගැනීමට කටයුතු කිරීම නිසා සිදුවීමට ගිය ඇතැම් විනාශකාරී සිදුවීම් වළක්වා ගැනීමට කටයුතු කිරීමට හැකිවිය.


සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ ක්‍රියාකලාපයෙන් පෙනෙන්නේ ජනාධිපති ධූරය සතු කාර්යය සහ කර්තව්‍ය පිළිබඳව ඔහු තුළ අවබෝධයක්‌ තිබී නැති බවත්, එසේ අවබෝධයක් තිබුණා නම් එයත් ඔහු වුවමනාවෙන්ම පැහැරහැර ඇති බවත්ය. එසේම විදේශගත වන අවස්ථාවේ දී අවශ්‍ය බලතල එකී අමාත්‍යංශයන් හි රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයාට හෝ අගමැතිවරයාට පවරා නොයාමට තරම් ආත්මාර්ථකාමීත්වයකින් ඔහු පෙළුණු බවත්ය. එබැවින් සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ " හැමෝම මම වගේ " තර්කය තවත් වලංගු නොවේ.


 -සහන් තෙන්නකෝන්

ශ්‍රිලනිපය ප්‍රසිද්ධියේ සියදිවි නසාගත් හැටි?


පලාත් පාලන මැතිවරණය සම්බන්ධ සාකච්චාව දවසින් දවස උණුසුම් වෙන එකක්.තවමත් ඡන්දය තියයිද,නැද්ද කියන නොවිසදුණ ප්‍රශ්නය ජනතාව ඉස්සරහා තියනවා.කොහොම උනත් දැන් ඒ ප්‍රශ්නය බේරගන්න වෙන්නේ අධිකරණය ඉස්සරහදී. රටේ රාල නං තවමත් විශ්වාස කරන්නේ ඡන්දය කල්දාන්න අවශ්‍ය සාධාරණ නීතිමය තර්කයක් හොයාගන්න බැරි තැනක ආණ්ඩුව ඉන්නවා කියලයි.ආණ්ඩුව පැත්තෙන් ඉදිරිපත් කරන සමාජීය කාරණා නීතියත් එක්ක කොයිතරම් දුරට සමපාත වෙයිද කියන ප්‍රශ්නය රටේ රාළට තියනවා.ඒක නිසා පලාත් පාලන මැතිවරණ කල්දානවා කියන ඒක දැන් දේශපාලන වශයෙන් ලේසි වැඩක් නෙවෙයි. මැතිවරණය කල්දාන්න කියලා රීට් ආඥාවක් ඉල්ලන පෙත්සමක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඉදිරිපත් කරලත් තියනවා.ඒ ගැන සාධාරණ තීන්දුවක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය පැත්තෙන් අපට බලාපොරොත්තු වෙන් පුළුවන්. 


දැන් මේ මොහොත වෙනකොට දේශපාලන පක්ෂ හා ස්වාධීන කණ්ඩායම් තමන්ගේ අපේක්ෂක ලයිස්තු හදනමින් ඉන්නේ.පිටට නොපෙනුනාට පක්ෂ ඇතුලේ, සන්ධාන ඇතුලේ ඒ වගේම ස්වාධීන කණ්ඩායම් ඇතුලේ තියෙන්නේ මාර යුද්ධයක්.ඒ අර්බුදය වහගෙන ගොඩක් පක්ෂ සහ කණ්ඩායම් රටට පෙන්නන්න හදන්නේ තමන් මාර වාසිදායක තැනක ඉන්නවා කියලයි.රටේ රාළ නං කියන්නේ මේ කිසිම කණ්ඩායමකට අනෙකා පරයා යන්න තරම් තීරණාත්මකව බලයක් මහ පොලොවේ හැදිලා නෑ කියලයි.හැබැයි මෙතනදී සජබය සහ ජාතික ජන බලවේගයේ ප්‍රචාරක යාන්ත්‍රණය යම් ශක්තිමත් තැනක තියෙන බව පිලිගන්න ඕනි. එයාලගේ ඡන්ද පදනම්වල විවිධ වෙනස්කම් තියෙන්න පුළුවන්.ඒත් තමන්ට මේ මැතිවරණය ජයග්‍රහණය කරන්න පුළුවන් කියන විශ්වාසය එයාලගේ පාක්ෂික බලවේග ඇතුලේ යම් ප්‍රමාණයකට හරි හදන්න එයාලා සමත්වෙලා තියනවා.පලාත් පාලන මැතිවරණ ඉතිහාසයේ දරුණුම කඩා වැටීමකට ලක්වෙන්න නියමිත පොහොට්ටුවත් විවිධ උපක්‍රම පාවිච්චි කරමින් තමන්ට නැති ජන පදනමක් පෙන්නන්න හදන බව පේනවා. 


හැබැයි රාජපක්ෂලා සහ බාලගෝලයෝ පෙන්නන්න හදන වාසිය එයාලට මහ පොලොවේ නෑ. පලාත් පාලන මැතිවරණයේදී බලවේගවල හැසිරීම ගැන හෙට ලිපියෙන් කතා කරමු.ඊට ඉස්සෙල්ලා කතා කරන්න ඕනි විශේෂ මාතෘකාවක් අද තියනවා.ඒ ශ්‍රිලනිපයේ ප්‍රධානත්වයෙන් හදපු නිදහස් ජනතා සන්ධානය ගැන. ඇත්තටම ඒක ශ්‍රිලනිපයෙයි,නිදහස ජනතා සභාවෙයි,උත්තර ලංකා සභාගයෙයි එකතුවක්.ශ්‍රිලනිප මහ ලේකම් දයාසිරිට අනුව නම් ඒක ලංකාවේ බිහිවුන පළල්ම සන්ධානය.සන්ධානයේ පළල්කම කෙසේ වෙතත් දයාසිරිගේ දේශපාලනය කොච්චර පටුද කියලා ඒ කතාවෙන් තේරෙනවා.ඇත්තටම මොන පැත්තෙන් හිතුවත් මේක ශ්‍රිලනිපය පාවාදීමක්.එහෙමත් නැත්තං සියතින් ගෙල සිඳගැනීමක්. දේශපාලන වශයෙන් කරගත්ත සියදිවි නසා ගැනීමක්.අද මේ මොහොතේ ඒක නොතේරුනත් ශ්‍රිලනිප සාමාජිකයාට ඉදිරි පැය 72 ක් යන්න කලින් ඒක තේරෙන්න ඕනි.හරි නම් ඒකට විරුද්ධ එයාලා එලියට බහින්න ඕනි.ශ්‍රිලනිපය මෙහෙම අන්ත අසරණ තැනකට ඇඳ දැමීමේ වගකීම ශ්‍රිලනිප නායක මෛත්‍රි,මහ ලේකම් දයාසිරි ජයසේකර සහ ශ්‍රිලනිපය මාධ්‍ය කාරක සභාවත් බාරගන්න ඕනි. 


සන්ධානය හදලා පැය හැත්තෑ දෙකක් යන්න ඉස්සෙල්ලා ශ්‍රිලනිප මධ්‍යම කාරක සභික රෙජිනෝල්ඩ් කුරේ නිදහස් ජනතා සන්ධානයේ අනිත් පාර්ශවයේ කණ්ඩායමක් එක්ක පලාත් පාලන අපේක්ෂකයන් ගැන කරපු සාකච්චාවකදී දැඩි සිත්තැවුලකින් මරණයට පත්වෙලා තියනවා.ඒ මරණයට හේතුව මේ වැරදි දේශපාලන තීරණය විසින් හදපු සිත්තැවුල වෙන්න ගොඩක් දුරට ඉඩ තියනවා.මොකද රෙජිනෝල්ඩ් කුරේ කියන්නේ දේශපාලනය කියවා ගන්න බැරි කෙනෙක් නෙවෙයි.නිදහස් ජනතා සන්ධානය වැඩ පටන් ගන්න වෙලා තියෙන්නේ අසුභ නිමිති ගොඩක් එක්ක.නිදහස් ජනතා සන්ධානය ප්‍රකාශයට පත් කරලා,ඒකේ උණුසුම යන්නත් ඉස්සෙල්ලා පාස්කු ප්‍රහාරය දැන දැනම වලක්වා නොගැනීමේ චොදනාවට ශ්‍රිලනිප සභාපති මෛත්‍රි වැරදිකාරයෙක් කරලා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුවක් දුන්නා. පාස්කු ප්‍රහාරයේ වින්දිතයන් වෙනුවෙන් රුපියල් මිලියන 100 ක වන්දියක් ගෙවන්න ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ මෛත්‍රිට නියෝග කළා.ඒ තීරණය දීලා තියෙන්නේ සත් පුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලකින්.ඒ කියන්නේ Full Banch එකකින්.ඒ නියෝගය අභියෝගයට ලක් කරන්න මෛත්‍රිට බෑ. මැතිවරණයක් කට උඩ තියාගෙන, සන්ධානයක් හදපු අලුතම එහෙම තීන්දුවක් එන ඒකේ හානිය අමුතුවෙන් රටේ රාළ ඔයාලට කියන්න ඕනි නෑ. 


කොහොම උනත් මෙතන තවත් ප්‍රශ්නයක් ඉතිරි වෙලා තියනවා. පාස්කු ප්‍රහාරය දැන දැනම වළක්වා නොගත්ත අයට එරෙහිව තීන්දුවක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් දීලා තියන බව ඇත්ත.හැබැයි තවමත් පාස්කු ප්‍රහාරයේ මහ මොළකරුවන් නිදැල්ලේ ඉන්නවා.එයාලත් හදුනාගෙන නීතිය මගින් දඩුවම කළාට පස්සේ තමයි පාස්කු වින්දිතයන්ට ඇත්ත සාධාරණය ඉෂ්ඨ වෙන්නේ.දැන් ඔයාලා හිතයි ඇයි රටේ රාළ මෛත්‍රිට එරෙහිව දිලා තියන ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව මෙතෙන්ට පටලවා ගන්නේ කියලා. ඇත්තටම රටේ රාළට මෙතනදී බරපතල සැකයක් තියනවා.මෛත්‍රි ශ්‍රිලනිපය සම්බන්ධව මේ වගේ වැරදි දේශපාලන තීරණයක් ගන්න ඒ නඩු තීන්දුවත් බලපෑවද කියලා. ඒකෙන් රටේ රාළ කියන්නේ නෑ මෛත්‍රි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව කලින් දැනගෙන හිටියා කියලා. හැබැයි මේ වගේ අවාසිදායක තීන්දුවක් එයි කියන අදහස මෛත්‍රිට තිබුණා වෙන්න පුළුවන්. ඒක නිසා මොකක් හරි බෆර් එකක් දාගෙන ඒක ඇතුළට රිංගලා තමන්ට එල්ල වෙන සමාජ පීඩනයට මුහුණ දෙන්න හිතුවා වෙන්නත් පුළුවන්.නැත්තම් මෙච්චර අවාසිදායක කොන්දේසි මත සන්ධානයකට එකඟ වෙන්නේ මොන නායකයාද? 


මෛත්‍රිට ඕනි සමාජ ආරක්ෂණය දෙන්න හැකියාව ඔය සන්ධානයේ ඉන්න කාටවත් බෑ.පුළුවන් උනත් එයාලා එහෙම කරන්නේ නෑ.රටේ රාළ මෙතනදී මතුවෙන අනිත් සැකය වෙන්නේ මෛත්‍රිව මේ උගුලට තල්ලු කලාද කියලයි.රටේ තියන තත්වයත් එක්ක හිතද්දී පළල් ජනතා සන්ධානයක ලොකු උවමනාවක් තියනවා.එතනදී ශ්‍රිලනිපයටත් ලොකු වගකීමක් තියනවා.ඒ ආණ්ඩුවට එරෙහිව ජාතික එකඟතා සහිත සන්ධානයක් හදන්න.ඇත්තටම ඒ හැකියාව සහ අද්දැකීම තියෙන්නේ ශ්‍රිලනිපයට.ඒ වෙනුවෙන් බලවේගය කලමණාකරණය කරන්න මෛත්‍රි දක්ෂ වෙන්න ඕනි. මෙතෙන්දී වැදගත් වෙන්නේ විපක්ෂය එක්ක පොදු සන්ධානයක් ගොඩනැගීමයි.ඒ අර්ථයෙන් හිතුවොත් ශ්‍රිලනිපයට සජබය, ජාජබය,දෙමල සන්ධානය,43  වගේ කණ්ඩායම් එකතු කරගන්න වෙනවා.ඒත් එයාලාගේ තියන පටු දේශපාලන උවමනාවන් එක්ක ඒක කරන්න බැරි බව ඕනි පොඩි ළමයෙකුට උනත් තේරෙනවා. එහෙම තත්වයක් ඇතුළේ ශ්‍රිලනිපයට Plan B එකක් තියෙන්න ඕනි.විපක්ෂය එක්ක සන්ධානගත වෙන්න බැරි උනත් එයාලා ජාතික වශයෙන් එකඟ කරගත්ත ජාතික එකඟතා වැඩපිලිවෙලක් ඇතුළට ගන්න ශ්‍රිලනිපය දක්ෂ වෙන්න ඕනි. ඒත් එහෙම කරන්න එයාලට බැරිවුනා. 


එහෙම වැඩපිලිවෙලක් තියාගෙන වෙනවෙනම තරඟ කළත් මීට වඩා යහපත් දේශපාලන සංස්කෘතිකයක් හදා ගන්න ඉඩ තිබුණා.මේ දෙකෙන් එකක්වත් කරගන්න බැරිවුන ශ්‍රිලනිපය අන්තිමට තේරුවේ රට වෙනුවෙන් සන්ධානයක් හදනවා වෙනුවට තමන් වෙනුවෙන් සන්ධානයක් හදාගන්න.දැන් බැලුවම ඒක මෛත්‍රි වෙනුවෙන් හදපු සන්ධානයකුත් නෙවෙයි.ඒක ශ්‍රිලනිපය වෙනුවෙන් හදපු සන්ධානයකුත් නෙවෙයි. ඇත්තටම ඒක විමල්ලා,ඩලස්ලා සහ දයාසිරි වෙනුවෙන් හදපු සන්ධානයක්.දේශපාලන වශයෙන් හිතුවොත් ඩලස්ලා,විමල්, ගම්මන්පිල,වාසුලා කියන්නේ රාජපක්ෂලාගේ දේශපාලන කුළී හේවායෝ හැර වෙන කවුද?එයාලා කළේ රාජපක්ෂලා එක්ක එකතු වෙලා ශ්‍රිලනිපය දෙකඩ කරන්න හදපු එකයි,එදා දයාසිරිත් හිටියේ එයාලගේ කදවුරේ.මෛත්‍රි ජනාධිපති උනාට පස්සේ මේ පැත්තට බල්ටියක් ගහපු කෙනෙක් දයාසිරි.එදා ඩලස්ලා,විමල්ලා, ගම්මන්පිලලා ශ්‍රිලනිපය දෙකඩ කරන්න හදද්දී ඒකට එරෙහිව මෛත්‍රි එක්ක සටන් කරපු කිසි කෙනෙක් අද මෛත්‍රි එක්ක නෑ. විශේෂයෙන් චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග අද මෛත්‍රි එක්ක නෑ.එදා මෛත්‍රිගේ හයිට හිටපු දුමින්ද දිසානායකලා අද නෑ. 


ඇත්තටම මෛත්‍රි කොච්චර දුරට වල්මත් වෙලාද කියලා ඔයාලට තේරෙනවා ඇති.ශ්‍රිලනිපයේ හිටපු ගොඩක් දෙනෙක් පහුගිය කාලේ එලෙව්වා.එයාලට විනය ක්‍රියාමාර්ග ගන්න ශ්‍රිලනිප ව්‍යවස්ථාව පවා වෙනස් කළා.රටේ රාල ඒ ගිය කිසි කෙනෙක් හොඳයි කියලා කියන්නේ නෑ.ඒත් ඒ මිනිස්සු පක්ෂයෙන් එලියට ඇදලා දාලා දැන් එකතු කරගෙන තියෙන්නේ කවුද?එදා මහින්දත් එක්ක එකතුවෙලා ශ්‍රිලනිපය දෙකඩ කරපු අය නෙවෙයිද?පක්ෂ තීරණයට පිටුපාලා ගිහින් රනිල්ගෙන් ඇමතිකම් ගත්ත අය අයින් කරන්න ගත්ත තීරණය හරි කියමුකෝ.ඒත් ශ්‍රිලනිපය දෙකඩ කරපු අය එක්ක කරට අත දාගැනීම සාධාරණ වෙන්නේ කොහොමද?මේවා කිසිම තේරුමක් නැතිව ඕනෑවට එපාවට ගත්ත තීරණය.නැත්තං මේවා දයාසිරිගේ දාර ලණු.ඇත්තටම විමල්ලා ලග දනින් වැටෙන එක නවත්තලා ශ්‍රිලනිපයට තිබුණේ චන්ද්‍රිකා හම්බ වෙලා ආයෙත් ශ්‍රිලනිපය සමගි කරගන්න.ඒක දයාසිරිට කරන්න බැරි උනාට මෛත්‍රිට කරන්න ඕනි තරම් ඉඩ තිබ්බා.ශ්‍රිලනිපය සන්ධානයක් ගැන හිතන්න ඉස්සෙල්ලා ශ්‍රිලනිපය සමගි කර ගැනීම අනිවාර්ය කාරණයක්. ඇත්තටම එහෙම චෝදනාවක් මෛත්‍රිට කරන්න රටේ රාළට අයිතියක් තියනවා. 


මොකද එදා විමල්ලා රාජපක්ෂලා එක්ක එකතු වෙලා ශ්‍රිලනිපය දෙකට කඩන්න හදනකොට රටේ රාළ ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ ප්‍රධාන ලේකම්.එදා රාජපක්ෂ පවුලට පක්ෂයක් හදලා දෙන්න ශ්‍රිලනිපය දෙකඩ කරන තීරණයට ජානීපේ ඇතුලේ ඉදන් විමල්ට අභියෝග කළේ රටේ රාළ.ඒ ගැන ජානිපෙ දේශපාලන මණ්‌ඩලය වගේම ශ්‍රිලනිපය වෙනුවෙන් මෛත්‍රිත් සාක්ෂි දරනවා ඇති. අන්තිමට බැසිල් - විමල් සැලැස්මට අනුව ශ්‍රිලනිපය දෙකඩ කිරීමේ තිරණයට එරෙහිව ජානීපය ඇතුලේ ලොකු දේශපාලන අරගලයක් නිර්මාණය වුනා.ඒකේ පලවෙනි වෙඩිල්ල තිබ්බෙත් රටේ රාළ.එදා විමල් චන්ඩි ගෙනත් තියාගෙන රටේ රාළ බය කරන්න හැදුවා. හැබැයි ඒ කිසි දේකට බය නොවී විමල්ගේ පාදඩ දේශපාලනට අභියෝග කරලා රටේ රාළ ජානීපයෙන් එලියට බැස්සා.ඒ 2017/11/21 වෙනිදා.ඒ තමයි රටේ රාළගේ දේශපාලන ජීවිතයේ අවසන් දවස.රටේ රාල ඇතුළු කණ්ඩායම එදා ජානිපෙ ඇතුලේ සටන් කළේ ශ්‍රිලනිප පාක්ෂිකයා වෙනුවෙන්.ඒ සටනින් පස්සේ රටේ රාළ සමස්ථ දේශපාලනයෙන්ම සමුගත්තා.ඊට පස්සේ ශ්‍රිලනිපයේ වගකීමක් බාර ගන්න කියලා මෛත්‍රි රටේ රාළට ආරාධනා කළා. පළවෙනි ආරධනාව ආවේ ශ්‍රිලනිප මධ්‍ය කාරක සභාවට එන්න කියලා. 


රටේ රාළ ඒ ආරාධනාව ඉතා කාරුණිකව ප්‍රතික්ෂේප කළා.තවත් විවිධ ආරාධන ආවත් ඒ සියල්ල රටේ රාළ ප්‍රතික්ෂේප කරලා ඇති. මෛත්‍රි සහ රටේ රාළ කියන්නේ දේශපාලනය නිසා හම්බවුන මිත්‍රයෝ දෙන්නෙක් විතරයි.ඒ යාලුකම දේශපාලනිකයි.ඒත් කවදාවත් මෛත්‍රිගෙන් ශත පහක උදව්වක් රටේ රාළ ඉල්ලලා නෑ. එහෙම තියනවා නම් දැන් කියන්න. මොකද අද මෛත්‍රි ලගට කිට්ටුවෙලා ශ්‍රිලනිපයේ ඉතිරි කොටසත් විනාශ කරන්න හදන දේශපාලන තක්කඩින්ට මෛත්‍රි ඇත්ත කියන්න ඕනි.එහෙම පෞද්ගලික ලාබ ප්‍රයෝජනයක්වත් අඩුම ගානේ ඉල්ලලා තියනවා නම් දැන් විමල්ට කියන්න.මොකද විමල් ඒ දවස්වල දිගටම කිව්වේ රටේ රාළ ජීවත් වෙන්නේ මෛත්‍රිගෙන් කියලයි.රටේ රාළ ලිපිය ලියන්නේ ශ්‍රිලනිප මූලස්ථානයේ කෙනෙක් කියලයි.ඒක නිසා රටේ රටේ රාළ මොනවා හරි නිය පොත්තක් තරමේ උදව්වක් ඉල්ලලා තියනවා නම් අර දේශපාලන තක්කඩියට ඒකත් කියන්න කියලා රටේ රාළ මෛත්‍රීගෙන් ඉල්ලනවා.නිදහස් ජනතා සන්ධානය හදලා පළවෙනි විධායක සභා රැස්වීමේදී විමල් කියලා තිබුණේ ශ්‍රිලනිප ත්‍රිකුණාමල දිස්ත්‍රික් නායකත්වය ජයන්ත විජේසේකරට දෙන්න එපා කියලා.ඒ එදා රටේ රාළ ජානිපෙ දේශපාලන මණ්‌ඩලය ඇතුලේ කරපු සටනට ඡයන්ත සභය දුන්න හින්දයි. 


ඒ වෛරය විමල්ට තවමත් තියනවා.ශ්‍රිලනිපය දෙකඩ කරනවාට විරුද්ධව ජයන්ත ජානිපෙ දේශපාලන මණ්ඩලය ඇතුළේ ලොකු සටනක් කළා. ශ්‍රිලනිප ත්‍රිකුණාමල දිස්ත්‍රික් නායකයා වෙන්න ජයන්තට තියන නුසුදුසුකම මොකද්ද?එදා ත්‍රිකුණාමල නගරයේදී කොටි ඉස්සරහා ඊළාම් කොඩිය බිමදාලා ජාතික කොඩිය උස්සපු එකද?නැත්තං ගෙදරට වෙඩිතියන්න ආපු කොටි සාමාජිකයා අල්ලලා පොලිසියට බාරදුන්නට පස්සේ පොලීසිය එයාට හිරිහැර කරන්න හදනකොට ඒකට විරුද්ධ වෙච්චි එකද?එහෙමත් නැත්තං ජයන්ත විමල් වගේ හොරෙක් නොවෙන  හින්දද?ජයන්ත විමල් වගේ ජාතිවාදියෙක් නොවෙන හින්දද?මේ මැතිවරණයේදීත් ශ්‍රිලනිපය උතුරු හා නැගෙනහිර පලාත්වලට තරඟ කරන්නේ අත ලකුණ යටතේ. එහෙම තත්වයක් යටතේ ශ්‍රිලනිප ත්‍රිකුණාමල දිස්ත්‍රික් නායකත්වය ජයන්තට දෙන්න එපා කියන්න විමල් කවුද?මෙතනදී ශ්‍රිලනිපය දැන ගන්න ඕනි බලවේග නියෝජනය කරන අයත් එක්කයි සන්ධාන හදන්න ඕනි කියලා.ඇත්තටම ඔතන බලවේගයක් තියෙන්නේ ශ්‍රිලනිපයට විතරයි.අනිත් සියලු දෙනාම රාජපක්ෂලාට දේශපාලන සැට්ටිබිකම් කරලා පොහොට්ටුවෙන් මනාපයක් පිට් පොකට් ගහපු අය.ගිය පාර පලාත් පාලන මැතිවරණයට ශ්‍රිලනිපය තනියෙන් තරග කළා. 


සමස්ථ ඡන්ද ප්‍රතිඵල බැලුවොත් ශ්‍රිලනිපයට ඡන්ද ලක්ෂ දහයකට වැඩිය තිබුණා.ඒ වගේම ශ්‍රිලනිපය සමස්ථ රටටම වගේ තරඟ කලා. ඒක නිසා ශ්‍රිලනිපයට හැම කොට්ඨාශයකටම අපේෂකයෙක් ඉන්නවා.පලාත් පාලන මන්ත්‍රීලා දාහකට වැඩිය ඉන්නවා.හැබැයි දැන් මොකද්ද වෙලා තියෙන්නේ.මේ සන්ධානය හැදෙන්නේ මේ ඡන්දය වෙනුවෙන් හා ඊළගට එන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය වෙනුවෙන්.ශ්‍රිලනිපය ඡන්ද පදනම පාව්ච්ව් කරගෙන අර කට්ටියට පාර්ලිමේන්තු යන්න.ඒකට නියම ගැටයක් ගහලා තියනවා.දයාසිරි ලවා ශ්‍රිලනිප ජේෂ්ඨයෝ ටික එලවා ගැනීම තමයි පලවෙනි පියවර.ඒකේ ප්‍රතිපලයක් විදිහට අද ශ්‍රිලනිපයට ඉන්නේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීලා හතරයි.දැන් මේ සන්ධානයේ දිස්ත්‍රික් නායකත්වය හම්බ වෙන්නේ ඒ දිස්ත්‍රික්කයේ ඉන්න පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීට.දිස්ත්‍රික්ක හතරකට හැර අනෙක් හැම දිස්ත්‍රික්කයකම නායකත්වය හම්බ වෙන්නේ ශ්‍රිලනිප නොවන අයට. ඇත්තටම ඉතාමත් සූක්ෂම විදිහට ශ්‍රිලනිප බලවේග එයාලා යටතට අරගෙන තියනවා.ගිය පාර වේදිකා උඩදී රාජපක්ෂලා එක්ක ශ්‍රිලනිපයට හූ කියන්න ප්ලෑන් කරපු,එහෙම හූ කියනකොට ඒකෙන් සතුටු වුන අය යටතට ශ්‍රිලනිපය ගෙනත්. 


මෙතන ලස්සනම වැඩේ ඒක නෙවෙයි.අපේක්ෂක කෝටාව වෙන් කිරීමේදී ගහලා තියන ගේමයි. ගොඩක් තැන්වලදී ශ්‍රිලනිපයට හම්බ වෙන්නේ 30% - 40% අතර අපේක්ෂක ප්‍රමානයක්.එතනදී දැනට ඉන්න ශ්‍රිලනිප කොට්ඨාශ නියෝජිතයෝ 60% - 70% අතර ප්‍රමාණයක් අයින් වෙනවා. ඇත්තටම අනිත් කණ්ඩායම් දෙකටම දාන්න අපේක්ෂකයෝ නෑ. එයාලා කරන්නේ දැනට ඉන්න ශ්‍රිලනිප කොට්ඨාශ නියෝජිතයාට එයලගේ පක්ෂයේ අපේක්ෂකත්වය දීමයි.එතකොට වෙන්නේ ශ්‍රිලනිපයෙන් අයින් කරපු කෙනාට නිදහස ජනාතා සභාවෙන් හරි උත්තර ලංකා එකෙන් හරි අපේක්ෂකත්වය දෙනවා.එතකොට එයාලා බැදෙන්නේ අපේක්ෂක දුන්න කෙනා එක්ක.ඇත්තටම ඉතාමත් සියුම් විදිහට මේක ඇතුලේ ශ්‍රිලනිප බලවේගය කොල්ල කනවා. අවසානයේදී ශ්‍රිලනිප බලවේගයේ කරපිටින් එයාලා පාර්ලිමේන්තුව යනවා.ඕක තමයි මේ යන ගමන. මෙතනදී නිදහස ජනතා සභාවටවත්,උත්තර ලංකා සභාගයටවත් මොකුත් කියන්න බෑ. දේශපාලනය කියන්නේ උපක්‍රම තේරීමක්.ඇත්තටම ඉතින් එයාලා සතුටු වෙනවා ඇති අතපය විතරක් අරගෙන මේ සන්ධානයට ඇවිත් දැන් අනුන්ගේ බලවේගයක් මතින් පාර්ලිමේන්තු යන්න පාර කැපෙන එක ගැන. 


ඊළගට හැදෙන මොකක් හරි ආණ්ඩුවක පුටුවක් වෙන්කර ගන්න අවස්ථාව ආයෙත් හම්බ වෙච්චි එක ගැන.ඇත්තටම දේශපාලනයේදී එහෙම හිස දන් දෙන මෝඩයෝ දැනට ඉතිරිවෙලා ඉන්නේ ශ්‍රිලනිපයේ විතරයි.ඊළගට මේ සන්ධානය හරහා ශ්‍රිලනිපය වටේට තියන දෙමළ සහ මුස්ලිම් ඡන්ද පදනම සම්පුණයෙන්ම බිඳ වැටෙනවා.වඳ කොත්තු,වඳ පෙති, වඳ සැත්කම් ගැන පට්ටපල් බොරු කියමින් රාජපක්ෂගේ දේශපාලනය වෙනුවෙන් ජාතිවාදය වපුරවපු විමල්ලා,රතනලා,ගම්මන්පිලලා, චන්න ජයසුමනලා ආයෙත් මේ සන්ධානය ඇතුළේ ක්‍රියාත්මකයි. ශ්‍රිලනිපයට ඉතිරිවෙලා තියන දෙමළ හා මුස්ලිම් ඡන්ද පදනම බිඳදාන්න ඒක චරිත ටික ඕනිවටත් වැඩියි.හැබැයි මේ විනාශයට ශ්‍රිලනිපයට ඇරගෙන යන වගකීම දයාසිරිට පටවලා සමහරු අත හෝදගන්න බලයි.ඇත්තටම දයාසිරි මෙතනදී කරන්නේ පැහැදිලිවම දේශපාලන කොන්ත්‍රාත්තුවක්.තමන් වෙනුවෙන්ම කරන දේශපාලන කොන්ත්‍රාත්තුවක්.රටේ රාළ කියන්නේ මේ වගකීම බාර ගන්න ඕනි ශ්‍රිලනිප නායක මෛත්‍රි සහ ශ්‍රිලනිප මධ්‍ය කාරක සභාව. කොහොම හරි රටේ රාළගේ අවසන් නිගමනය ශ්‍රිලනිපය දේශපාලන වශයෙන් දැන් සියදිවි නසාගෙන ඉවරයි කියලයි. 


හරි එහෙනම් ගිහින් එන්නම්.

ජයවේවා. 


මීට

රටේ රාළ.

Thursday, January 12, 2023

ගෝටාගේ ඔටුන්න වෙනුවෙන් අහක බලා සිටීමේ අපරාධය වන්දි ගෙවීම පමණක්

 ගෝඨාභයගේ ජනාධිපති "ඔටුන්න" වෙනුවෙන් අහක බලාගෙන සිටි......!

=================================

ඒ සහාසික අපරාධයේ "දඩුවම" වන්දි ගෙවීමෙන් පමණක් අවසන් ද ...........?

=================================

පාස්කු ඉරුදින සිදුවූ මිලේච්ඡ ප්‍රහාරයෙන් දෙසීය හැත්තෑ නව දෙනකු මරුමුවට පත්විය.  තවත් පන්සිය දෙනකු පමණ සදාකාලික ආබාධිතයන් බවට පත්විය. ඒ මහා අපරාධය සිදුවන බව කල්තියා දැන දැනත් "නොවැළැක්වූ" වගකිව යුත්තෝ ඊයේ  ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් වරදකරුවන් කළේ ය. එකී වරද


වෙනුවෙන් අගතියට පත් පාර්ශවයට මිලියන ගණනින් වන්දි ගෙවන ලෙස ද ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය නියෝග කළේ ය. එකී සහාසික අපරාධයට දඩුවම වන්දි ගෙවීමෙන් පමණක් අවසන් ද ?


2019 අප්‍රේල් 21 සිදුවූ මිලේච්ඡ ප්‍රහාරය සිදුවන බවට අප්‍රේල් 04 දින සිට 21 දින උදේ 06.30 දක්වා වතාවන් ගණනාවකින් පුර්ණ දැනුවත් භාවයට පත්කර තිබිය දී එය එලෙසම සිදු වන්නට ඉඩ හැරියේ ඇයි ද යන්න රටට රහසක් නොවේ. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඊයේ දුන් නඩු තීන්දුව මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් වූ එකක් බැවින් , "වින්දිතයන්ට" වන්දි ගෙවීම පමණක් නියම කිරීම එම නඩුකරය සමග ගත්විට ගැටලුවක් නොවේ. 


සහාසික අපරාධයක් කිරීමට ආධාර අනුබල ලබා දුන් අපරාධ කරුවන්ට සිර දඬුවම් නැද්ද.............?

===================================

මනුෂ්‍ය ජීවිත විශාල ප්‍රමාණයක් විනාශවන තුරු , එය කිසිදු බාධාවකින් තොරව සිදු වන්නට ඉඩදීම එකී අපරාධයට ආධාර අනුබල සැපයීමකි. එහෙයින් අපරාධයට ගොදුරු වූවන්ගේ වින්දිතයන්ට වන්දි ගෙවීමෙන් පමණක් , බේරී සිටීමට මේ අපරාධ කරුවන්ට හැකියාව තිබේ ද ?


 මොවුන් අපරාධයේ හවුල් කරුවන් බවට රටේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සත් පුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් තීරණය කර ඇති පසුබිමක් තුළ අපරාධ නඩුකරයකින් මොවුන් දීර්ඝ කාලීන සිර දඬුවම් විදිය යුතු නොවේ ද ? මේ අපරාධය නොවැළැක් වූවන් ලෙස මොවුන්ට ලැබෙන එකම දඩුවම වන්දි ගෙවීම පමණක් වුවහොත් , ඕනෑම වන්දියක් ගෙවීමට හැකියාව ඇති කාට හෝ මහා අපරාධයකට අනුබල දී පසුව "වන්දියක්" පමණක් ගෙවා අතපිස දා ගත හැකි ය. එවැනි "පූර්වාදර්ශයක්" රට තුළ තිබිය යුතු ද ?


නිලන්ත ජයවර්ධන තවදුරටත් පොලීසියේ   දෙවෙනියා ලෙස රාජකාරී කරනවාද ...?

===================================

ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නිලන්ත ජයවර්ධන පොලිසියේ පරිපාලනය භාර පොලිස්පතිට පමණක් දෙවැනි වූ ඉහළම නිලධාරියා ය. එවකට රාජ්‍ය බුද්ධි ප්‍රධානී ලෙස දැන දැනම මහා අපරාධයක් සිදු වන්නට ඉඩ දුන් අපරාධ කරුවෙකි. ඒ බව තහවුරු කර ඇත්තේ එසේ මෙසේ තැනකින් නොව රටේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසිනි. අපරාධයට ගොදුරු වූවන්ට රුපියල් මිලියන හැත්තෑ පහක වන්දි ගෙවීමට යටත් කෙනෙකි. නිලන්ත ජයවර්ධන තවදුරටත් පොලීසියේ දෙවෙනියා ද ?


මෛත්‍රීපාල සිරිසේන , හේමසිරි ප්‍රනාන්දු , පූජිත ජයසුන්දර , සිසිර මෙන්ඩිස් යන "අපරාධ" කරුවන්ට විශ්‍රාම වරප්‍රසාද හිමිකම් තිබේ ද .........?

===================================

හිටපු ජනාධිපති ලෙස මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති හිමිකම් පනත යටතේ මහජන බදු මුදලින් සියලු වරප්‍රසාද  ලබමින් පසුවෙයි. ඔහු රටේ ජනාධිපති ලෙස සිය නිල වගකීම ඉටු නොකළ කෙනෙකු ලෙස ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය කර ඔහුගේ නොකර හැරීම නිසා වින්දිත භාවයට පත්වූවන්ට මිලියන සියයක වන්දි ගෙවීමට පවා නියම කර තිබේ. එසේ නම් "අපරාධ කරුවකු" වූ ඔහු රටේ මහජන බදු මුදලින් ඔහු තවදුරටත් නඩත්තු කළ හැකි ද ? 


ඉහත නම් සඳහන් අනෙක් පිරිස සිය රාජකාරිය පැහැර හැර දැන දැනම මහා අපරාධයක් සිදු වන්නට ඉඩ දුන් අපරාධ කරුවන් ලෙස ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීන්දු කර තිබියදී තවදුරටත් මහජන බදු මුදලින් නඩත්තු කළ හැකි ද ?


(පෝද්දල ජයන්ත)